Szef KAS zmienił wcześniejszą interpretację podatkową i potwierdził, że przedsiębiorca może odliczyć VAT od wydatków na utrzymanie psa stróżującego biuro. To istotna decyzja dla firm, które w celu ochrony poufnych danych i sprzętu stosują niestandardowe środki bezpieczeństwa. Interpretacja podkreśla znaczenie realnego związku wydatku z działalnością opodatkowaną.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej dnia 14 listopada 2025 r. wydał istotną zmianę interpretacji podatkowej, dotyczącą prawa do odliczenia VAT od wydatków związanych z utrzymaniem psa pełniącego funkcję stróża w działalności gospodarczej. Sprawa dotyczyła przedsiębiorcy z branży cyberbezpieczeństwa, który w swoim domu prowadzi biuro i przechowuje sprzęt oraz wrażliwe dane klientów o wysokim stopniu poufności.

Wnioskodawca wskazywał, że pomimo zainstalowanego monitoringu i alarmu, realnym zagrożeniem pozostaje ryzyko włamania, które mogłoby doprowadzić do utraty danych lub sprzętu i w konsekwencji – narażenia na dotkliwe kary umowne oraz utratę reputacji. W celu zwiększenia bezpieczeństwa przedsiębiorca wykorzystuje psa rasy american staffordshire terrier, którego zadaniem jest odstraszanie intruzów i ochrona przechowywanej infrastruktury informatycznej. Na jego utrzymanie ponoszone są koszty m.in. żywności, leczenia i akcesoriów.

Dyrektor KIS w pierwotnej interpretacji odmówił prawa do odliczenia VAT, jednak Szef KAS uznał to stanowisko za błędne. Wskazał, że warunkiem odliczenia jest związek wydatku z czynnościami opodatkowanymi – bezpośredni lub choćby pośredni. W tym przypadku wydatki na psa pełniącego funkcję ochronną stanowią koszty ogólne działalności i wpływają na jej bezpieczne funkcjonowanie, co czyni je związanymi z aktywnością opodatkowaną. Dlatego – o ile nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy o VAT – przedsiębiorcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jednocześnie organ podkreślił, że podatnik musi rzetelnie ustalić proporcję wykorzystania psa do celów biznesowych i prywatnych. Odliczeniu podlega wyłącznie ta część wydatków, która pozostaje w związku z działalnością gospodarczą.

Decyzja ta może stanowić ważny punkt odniesienia dla przedsiębiorców stosujących dodatkowe środki ochrony, zwłaszcza w branżach związanych z bezpieczeństwem danych czy usługami o wysokim stopniu ryzyka.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
2. Pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z 14.11.2025 r., o sygn. akt DOP7.8101.15.2025.