NSA orzekł, iż Polska spółka nie musi badać, kto naprawdę stoi za dywidendą wypłacaną do innego kraju UE lub EOG. Oznacza to, że jeżeli spełnione są formalne warunki określone w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT (takie jak odpowiedni poziom udziałów i siedziba odbiorcy w kraju unijnym), można zastosować zwolnienie z podatku u źródła – bez konieczności ustalania tzw. „rzeczywistego właściciela dywidendy”. To ważne rozstrzygnięcie, ponieważ wcześniej Fiskus twierdził, że spółka musi każdorazowo sprawdzać, kto ostatecznie otrzyma środki i czy struktura transakcji nie służy obejściu prawa podatkowego. Wyrok NSA ogranicza obowiązki płatników i zmniejsza ryzyko zakwestionowania zwolnienia, o ile transakcja spełnia literalne wymogi ustawy.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13.08.2025 r., o sygn. akt II FSK 1510/22.