Czy wsparcie finansowe udzielane przez rodziców dorosłym dzieciom po ślubie można traktować jako alimenty, czy już jako darowiznę? KIS wyjaśnia, że takie przelewy mogą wiązać się z obowiązkiem podatkowym, o którym wielu podatników zapomina.

Kwestia finansowego wsparcia udzielanego dorosłym dzieciom przez rodziców często budzi wątpliwości podatkowe. Przykładem może być sytuacja młodej kobiety, która w czasie studiów otrzymywała od ojca regularne przelewy na utrzymanie. Po zakończeniu nauki, zawarciu małżeństwa i przejściu na utrzymanie męża, ojciec nadal przekazywał jej środki pieniężne, określając je jako „zasilenie rachunku”. Kobieta uważała, że są to alimenty, a więc świadczenia zwolnione z podatku, jednak Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) zajął odmienne stanowisko.

Zgodnie z interpretacją KIS, po zawarciu małżeństwa zmienia się charakter relacji finansowej między rodzicem a dzieckiem. Choć obowiązek alimentacyjny wobec dziecka formalnie nie wygasa, przepisy kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wskazują, że w pierwszej kolejności utrzymanie współmałżonka spoczywa na drugim małżonku. Oznacza to, że świadczenia przekazywane przez ojca nie mają już charakteru alimentacyjnego, lecz stanowią darowiznę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Konsekwencje podatkowe takiego wsparcia są istotne. Otrzymująca środki osoba ma obowiązek zgłoszenia darowizny do urzędu skarbowego w terminie sześciu miesięcy od momentu otrzymania pieniędzy, o ile łączna kwota przekracza tzw. kwotę wolną od podatku (określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn). Niedopełnienie tego obowiązku w terminie może skutkować koniecznością zapłaty podatku według stawki właściwej dla I grupy podatkowej, a w razie ujawnienia niezgłoszonych darowizn podczas kontroli – nawet według sankcyjnej stawki 20%.

Regularne wsparcie finansowe od rodziców, jeśli nie wynika już z obowiązku alimentacyjnego, musi być traktowane jak darowizna i odpowiednio rozliczone z fiskusem. Warto o tym pamiętać, aby uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji podatkowych w przyszłości.

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13.10.2025 r., o sygn. akt 0111-KDIB2-3.4015.283.2025.3.JKU.