Czy zajęcia sportowe i wyżywienie na koloniach to opieka, czy już turystyka? Organizatorzy kolonii dziecięcych nadal spierają się z fiskusem o to, czy dodatkowe usługi – takie jak transport, zakwaterowanie czy atrakcje – powinny być objęte podatkiem VAT według procedury marży.
Trwa spór między fiskusem a organizatorami wypoczynku dzieci i młodzieży o to, czy dodatkowe usługi świadczone podczas kolonii i półkolonii – takie jak transport, zakwaterowanie, wyżywienie czy zajęcia rekreacyjne – powinny być objęte podatkiem VAT według procedury marży.
Zgodnie z ustawą o VAT (art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a), usługi opieki nad dziećmi i młodzieżą, wykonywane w ramach systemu oświaty i zgodnie z przepisami o pomocy społecznej, są zwolnione z VAT. Ustawodawca dopuszcza również zwolnienie z podatku usług ściśle powiązanych z opieką, co może obejmować elementy towarzyszące wypoczynkowi.
Inaczej tę kwestię interpretuje jednak fiskus. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, a ostatnio również szef Krajowej Administracji Skarbowej, wskazują, że organizacja kolonii to usługa złożona. Jeżeli w jej ramach podmiot nabywa usługi od innych dostawców (np. noclegi, atrakcje, transport), to – zdaniem organów podatkowych – stanowią one usługi turystyczne opodatkowane w procedurze VAT-marża (art. 119 ustawy o VAT).
Sądy administracyjne stają w opozycji do tego stanowiska. Przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 19 marca 2025 r., o sygn. akt I SA/Bd 87/25 uznał, że usługi dodatkowe niezbędne do organizacji kolonii nie powinny być traktowane jako usługi turystyczne podlegające opodatkowaniu według procedury VAT-marża, jak twierdzi fiskus. Sąd wskazał, że obok elementów charakterystycznych dla turystyki, występują również aspekty wynikające z przepisów ustawy o systemie oświaty. Tym samym istnieje realna możliwość, że organizatorzy kolonii nie będą zobowiązani do naliczania VAT nie tylko za samą opiekę, ale także za oferowane dzieciom zajęcia sportowe, edukacyjne, rekreacyjne czy kulturalne.
Wydana dnia 4 września 2025 r. zmiana interpretacji indywidualnej Szefa Krajowej Administracji Skarbowej potwierdza jednak, że fiskus skłania się ku opodatkowaniu usług dodatkowych według procedury marży. Może to oznaczać wzrost kosztów organizacji wypoczynku, a w konsekwencji także wyższe ceny dla rodziców.
Spór ma istotne znaczenie nie tylko dla przedsiębiorców organizujących kolonie, ale również dla całego sektora edukacyjno-opiekuńczego. Ponieważ wyroki sądów są nieprawomocne, a stanowiska fiskusa niejednolite, środowisko liczy na wydanie ogólnej interpretacji podatkowej, która ujednolici praktykę i da organizatorom większą pewność prawną.
Zmiana interpretacji indywidualnej z dnia 04.09.2025 r. Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, o sygn. akt DOP7.8101.84.2025.APMU.
