NSA stanął po stronie instruktorów fizjoterapii i zakwestionował krajowy przepis o VAT, wskazując, że unijne prawo nie przewiduje takich ograniczeń. To ważny wyrok dla branży szkoleniowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT nie jest zgodny z unijną dyrektywą VAT, ponieważ wprowadza dodatkowy warunek – prowadzenie szkoleń „w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach” – którego prawo unijne nie przewiduje.

Sprawa dotyczyła szkoleń z zakresu fizjoterapii organizowanych przez instruktora współpracującego z niepubliczną placówką oświatową. Fiskus uznał, że zwolnienie z VAT przysługuje tylko w przypadku szkoleń dla lekarzy i fizjoterapeutów, gdyż tylko te zawody mają ustawowy obowiązek doskonalenia. Pozostałe kursy – m.in. dla masażystów czy trenerów – miałyby być opodatkowane.

Sądy administracyjne, zarówno WSA, jak i NSA, nie zgodziły się z tą interpretacją. Podkreśliły, że kluczowe dla zwolnienia z VAT jest cel edukacyjny oraz związek z zawodem – a nie formalna forma prowadzenia szkoleń. Instruktor świadczył usługi z zakresu kształcenia zawodowego, które – zgodnie z dyrektywą – powinny korzystać ze zwolnienia z VAT, niezależnie od komercyjnego charakteru działalności.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 05.09.2025 r., o sygn. akt I FSK 884/22.