Odzież jako koszt podatkowy! Kiedy stylizacja staje się narzędziem pracy?

Pozostałe

Czy garnitur, sukienka lub biżuteria mogą być narzędziem pracy Doradcy i jednocześnie legalnym kosztem podatkowym? Przedsiębiorca świadczący usługi doradcze przekonał Fiskusa, że zakup odzieży i dodatków może stanowić koszt uzyskania przychodu, jeśli ubiór pełni funkcję zawodową i służy wyłącznie celom działalności gospodarczej. W szczególności poniesione wydatki mają na celu promocje usług i są odpowiednio udokumentowane. Stanowisko zostało potwierdzone przez KIS.

W świecie prowadzonych usług kluczowe znaczenie ma nie tylko wiedza i doświadczenie, ale również spójna i atrakcyjna prezentacja. Wizerunek eksperta często staje się jego znakiem rozpoznawczym i jednym z głównych czynników decydujących o rozpoczęciu współpracy przez klienta. Czy zatem zakup odzieży wykorzystywanej wyłącznie na potrzeby działalności doradczej można uznać za koszt uzyskania przychodu?

Z takim pytaniem wystąpił Przedsiębiorca świadczący usługi doradztwa biznesowego i wizerunkowego. Wskazał, że odzież oraz dodatki niezbędne są do tworzenia stylizacji, które prezentuje Klientom podczas sesji zdjęciowych (wizerunkowych), szkoleń oraz publikacji na swojej stronie internetowej i w mediach społecznościowych. Podkreślił, że działania te stanowią integralną część jego usług i bez nich realizacja działalności byłaby niemożliwa.

Konkretnie chodziło o „wydatki na zakup odzieży (np. garnitury, koszule, sukienki, spódnice, bluzki, płaszcze i inne okrycia wierzchnie itd.) i elementów garderoby takich jak np.: muszki, paski do spodni, krawaty, poszetki, apaszki, torebki, obuwie, biżuteria, czy wszelkiego rodzaju akcesoria ubraniowe.”.

Co istotne, Wnioskodawca nie używa tej odzieży prywatnie — każdy zakup jest dokumentowany, opisywany i przypisany do konkretnego projektu. Elementy garderoby są także przechowywane oddzielnie, wyłącznie do celów zawodowych. Takie podejście ma nie tylko charakter praktyczny, ale też podatkowy — pozwala udowodnić, że ponoszone wydatki są bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą. Stanowisko Wnioskodawcy dodatkowo wzmacnia fakt, iż „odzież i elementy garderoby, których nie będzie można już wykorzystać przeznaczone będą do odsprzedaży.”.

W świetle przepisów ustawy o CIT, kluczowe znaczenie ma tzw. związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkiem a osiąganym przychodem. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, np. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2014 r., o sygn. akt II FSK 2304/12, kryterium celowości wydatku ma fundamentalne znaczenie przy ocenie, czy może on zostać uznany za koszt uzyskania przychodu. W ocenie Wnioskodawcy, zakup garderoby spełnia te warunki — jego celem jest bowiem generowanie przychodu z usług doradczych, a stylizacje stanowią narzędzie pracy doradcy wizerunkowego. W szczególności poniesione wydatki zwiększają zainteresowanie usługami świadczonymi przez Wnioskodawcę, a tym samym przekładają się na zwiększenie sprzedaży oferowanych usług.

Co więcej, Przedsiębiorca zwrócił uwagę, że wydatek na odzież nie powinien być utożsamiany z kosztami reprezentacji, które zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT są wyłączone z kosztów podatkowych. W tym przypadku nie chodzi bowiem o wywołanie pozytywnego wrażenia ogólnego, ale o realne wykorzystanie zakupionych elementów w konkretnych usługach i materiałach marketingowych, które wpływają na pozyskiwanie nowych Klientów.

Podsumowując, w sytuacji, gdy zakupiona odzież jest narzędziem pracy Doradcy, służy wyłącznie działalności gospodarczej i ma bezpośredni związek z generowaniem przychodów — może zostać uznana za koszt uzyskania przychodu. Warunkiem jest jednak odpowiednie udokumentowanie i brak wykorzystania prywatnego. To dobry przykład na to, jak granica między strojem zawodowym a reprezentacyjnym może zależeć nie od formy, lecz od funkcji, jaką pełni w codziennej działalności Przedsiębiorcy. Stanowisko Wnioskodawcy zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który odstąpił od uzasadnienia prawnego.

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29.01.2025 r., sygn. akt 0111-KDIB1-1.4010.743.2024.1.BS.

22 100 66 65