Spółka, która skorzystała z ulgi na złe długi (po 90 dniach bez zapłaty), zbyła wierzytelności objęte tą ulgą innym podmiotom – za niższą kwotę niż ich wartość nominalna. Twierdziła, że cesja nie powoduje obowiązku korekty VAT, bo nie oznacza spłaty długu.

Fiskus uznał jednak, że zbycie (w tym cesja) wierzytelności, wobec których zastosowano ulgę, wymaga zwiększenia podstawy opodatkowania i podatku należnego – zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy o VAT.

Interpretację tę uchylił WSA w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 2146/21). WSA częściowo przyznał rację obu stronom – stwierdził, że korekta VAT jest konieczna, ale tylko w proporcji do rzeczywistego wynagrodzenia uzyskanego z cesji. Uznał, że pełna korekta, jak chciał fiskus, byłaby nieproporcjonalna, a brak jakiejkolwiek – dawałby spółce nienależną korzyść.

NSA podtrzymał ten wyrok. Podkreślił, że cesja nie może być sposobem na uniknięcie korekty VAT, ale jednocześnie korekta nie może przewyższać realnych przychodów ze sprzedaży wierzytelności.

Wyrok NSA z 16 września 2025 r., sygn. I FSK 1403/22