Luksusowy wyjazd, nurkowanie w turkusowej wodzie, a wszystko to w ramach działalności gospodarczej. Skarbówka demaskuje „służbową” podróż! Przedsiębiorca próbował rozliczyć egzotyczną podróż jako koszt uzyskania przychodu. Dyrektor KIS jasno stwierdził, że to nie była podróż służbowa, tylko wakacje. Świadczy o tym czysto osobisty charakter wyjazdu, nie służący bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej. Wskutek czego nie może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Tam gdzie kończy się raj zaczyna się twarde lądowanie w rzeczywistości Fiskusa.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 7 maja 2025 r. wydał Interpretację Indywidualną, o sygn. akt 0112-KDIL2-2.4011.213.2025.2.WS. Podatnik zajmował się prowadzeniem szkoleniem i wnosił o wydanie interpretacji w związku z zadanym pytaniem: czy wydatki związane z podróżą służbową za granicę mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Jednak nie każdy wydatek może zostać zakwalifikowany jako koszt podatkowy – konieczne jest istnienie rzeczywistego, udokumentowanego związku między poniesionym kosztem a prowadzoną działalnością gospodarczą. Przy czym, to podatnik ma obowiązek wykazania że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zaś Urząd Skarbowy musi podejść do sprawy nieszablonowo i indywidualnie ocenić każdy wydatek.
W analizowanej sprawie Dyrektor KIS uznał, że brak jest podstaw do uznania, że wydatki związane z podróżą za granice zostały poniesione w celu faktycznego osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów. Z przedstawionego opisu wynikało, że wyjazd miał charakter czysto turystyczny, a jego organizacją zajmowało się biuro podróży. Brak współpracy z lokalnymi podmiotami czy kontaktu z gospodarstwami rolnymi, a także pozyskiwanie informacji (o praktykach agrotechnicznych) wyłącznie od przewodnika zapewnionego przez organizatora wyjazdu (biuro podróży), świadczą o braku związku wyjazdu z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Dodatkowo, na miejscu nie prowadzono działań bezpośrednio związanych z działalnością – takich jak szkolenia czy nawiązanie relacji handlowych. Wydatki obejmowały typowo turystyczne aktywności, m.in. zwiedzanie, podróże lokalne czy nurkowanie. Brak zamiaru wykorzystania zdobytych informacji w formie szkoleniowej lub komercyjnej po powrocie do kraju, tym bardziej potwierdza ich osobisty charakter.
Podsumowując, w przedstawionej sprawie zdaniem Dyrektora KIS wydatki poniesione na podróż za granicę nie spełniają przesłanek określonych w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mają charakter czysto osobisty, nie służą bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej, a tym samym – nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
