Dyrektor KIS potwierdził, że adwokat, który rozpoczął działalność w tym samym roku, w którym poniósł wydatki na aplikację i egzamin zawodowy, może ująć je jako koszty podatkowe. Kluczowe okazało się, że bez tych wydatków nie byłoby możliwe uzyskanie uprawnień, a więc i prowadzenie kancelarii. To ważne stanowisko dla wszystkich prawników stojących przed startem w zawodzie.
W wydanej 21 października 2025 r. interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że wydatki poniesione przez aplikantkę adwokacką – w tym obowiązkowe składki samorządowe oraz opłatę za egzamin adwokacki – mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu po rozpoczęciu działalności gospodarczej w formie kancelarii. Istotne było, że wszystkie te wydatki poniesiono w tym samym roku podatkowym, w którym podatniczka uzyskała tytuł zawodowy i zarejestrowała działalność.
Organ wskazał, że koszty szkolenia, egzaminów i składek aplikantów mają charakter niezbędny – bez ich poniesienia nie byłoby możliwe uzyskanie uprawnień do wykonywania zawodu adwokata. A to właśnie te uprawnienia stanowią warunek konieczny do prowadzenia kancelarii, czyli źródła przyszłych przychodów. Dlatego w tej konkretnej sytuacji opłaty te nie mają charakteru osobistego, lecz są obiektywnie związane z zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodu.
KIS podkreślił, że wydatki te nie znajdują się w katalogu kosztów wyłączonych z podatkowych kosztów uzyskania przychodów (art. 23 ustawy o PIT). Co więcej, spełniają one przesłanki z art. 22 ust. 1 ustawy – były racjonalne, zasadne i bezpośrednio związane z rozpoczęciem prowadzenia kancelarii. Sam fakt, że zostały poniesione przed formalną rejestracją działalności, nie przekreśla możliwości ich odliczenia, ponieważ były ukierunkowane na uzyskanie odpowiednich zdolności do wykonywania działalności gospodarczej.
W konsekwencji, podatniczka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów zarówno składki samorządowe zapłacone jako aplikantka, jak i opłatę za egzamin adwokacki – pod warunkiem, że poniesiono je w roku rozpoczęcia działalności gospodarczej. Stanowisko to wpisuje się w dotychczasową linię orzeczniczą sądów administracyjnych, które podkreślają, że koszty zdobycia uprawnień zawodowych adwokata są nierozerwalnie związane z możliwością wykonywania zawodu i ze świadczeniem usług prawnych.
Źródła:
- Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
- Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze.
- Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21.10.2025 r., o sygn. akt 0115-KDIT3.4011.719.2025.2.RS.
