Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że jeśli podstawowym przeznaczeniem gruntu jest zieleń urządzona, a możliwość wznoszenia obiektów ma jedynie charakter pomocniczy, to taki teren nie jest budowlany w rozumieniu ustawy o VAT. O charakterze działki decyduje jej główne przeznaczenie określone w miejscowym planie, a nie funkcje uzupełniające.

Sprawa dotyczyła gminy, która chciała wnieść do spółki działki przeznaczone pod park miejski i obiekty rekreacyjne. Dyrektor KIS uznał, że skoro plan dopuszcza tam budowę niektórych obiektów, to są to tereny budowlane, a więc niepodlegające zwolnieniu z VAT.

Sądy obu instancji nie zgodziły się z tą interpretacją. WSA w Krakowie, a następnie NSA (wyrok z 16 października 2025 r., sygn. I FSK 1180/22) podkreśliły, że dopuszczenie drobnej zabudowy nie zmienia podstawowego charakteru terenu. Skoro zasadniczym celem jest utrzymanie zieleni i rekreacji, dostawa takich działek korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.