Szef KAS zmienił korzystną interpretację podatkową dotyczącą ulgi termomodernizacyjnej uznając, że wymiana dachu nie kwalifikuje się do odliczenia. Kluczowe okazało się rozporządzenie wskazujące katalog kosztów, które faktycznie poprawiają efektywność energetyczną budynku.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej dokonał z urzędu zmiany indywidualnej interpretacji podatkowej, w której pierwotnie uznano, że podatnik miał prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej w związku z wymianą pokrycia dachowego. Powodem tej decyzji było stwierdzenie nieprawidłowości w poprzednim rozstrzygnięciu Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z grudnia 2021 r.

Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków – przedsięwzięcia termomodernizacyjne są to przedsięwzięcia, których przedmiotem jest:

1. ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych;
2. ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione powyżej, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków;
3. wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych powyżej;
4. całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.

W rozpatrywanej sprawie podatnik, będący właścicielem domu jednorodzinnego, przeprowadził w 2019 r. prace polegające na demontażu starego pokrycia dachowego z azbestu i montażu nowej blachodachówki wraz z wymianą rynien oraz rur spustowych. Całość została sfinansowana ze środków własnych i udokumentowana fakturami. Zdaniem podatnika działania te miały charakter termomodernizacyjny, ponieważ przyczyniły się do ograniczenia zużycia węgla na potrzeby ogrzewania budynku.

Dyrektor KIS początkowo uznał to stanowisko za prawidłowe. Jednak Szef KAS, po ponownej analizie przepisów oraz objaśnień podatkowych, stwierdził, że wydatki na wymianę dachu nie mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych do ulgi termomodernizacyjnej. Kluczowe okazało się tu rozporządzenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych, które zawiera zamkniętą listę materiałów, urządzeń i usług podlegających odliczeniu. Znajdują się tam m.in. wydatki na docieplenie dachu, ale nie na jego wymianę jako taką, w szczególności wymianę rynien czy pokrycia dachowego.

W tym miejscu należy wskazać, że podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek (art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych). Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53.000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem (art. 26h ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych). Co więcej, w przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie (w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek), podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin (art. 26h ust. 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W związku z tym, zgodnie z aktualnym stanowiskiem organów podatkowych, odliczeniu podlegają jedynie te wydatki, które bezpośrednio służą poprawie efektywności energetycznej budynku i zostały wskazane w rozporządzeniu. Prace budowlane mające charakter remontowy, a nie termomodernizacyjny sensu stricto, nie korzystają z preferencji podatkowej.

Decyzja Szefa KAS to ważne przypomnienie dla podatników: sama poprawa standardu technicznego budynku nie wystarczy – liczy się zgodność z przepisami i wykazem kosztów kwalifikowanych.

Zmiana interpretacji indywidualnej Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 15.09.2025 r., o sygn. akt DOP3.8222.183.2024.CNRU.