NSA uznał, że jeśli podatnik wprowadził cały budynek do ewidencji środków trwałych i rozlicza związane z nim koszty w działalności gospodarczej, to całość podlega opodatkowaniu według najwyższej stawki. Bez znaczenia jest fakt, że część nieruchomości została użyczona stowarzyszeniu nieprowadzącemu działalności gospodarczej.

Właściciel budynku argumentował, że użyczona część nie powinna być traktowana jako związana z działalnością gospodarczą, a więc powinna podlegać niższej stawce podatku. Organy podatkowe i sądy nie zgodziły się z tym stanowiskiem, wskazując, że o charakterze nieruchomości decyduje sposób jej ujęcia i rozliczania przez podatnika, a nie faktyczne wykorzystanie poszczególnych części.

Skoro cały budynek został zaliczony do majątku firmy, amortyzowany i ujmowany w kosztach, to pozostaje on w całości związany z działalnością gospodarczą. Podatnik nie może jednocześnie korzystać z preferencji podatkowych i domagać się niższej stawki podatku od nieruchomości. Orzeczenie jest zgodne z wcześniejszym stanowiskiem TK i interpretacją ogólną ministra finansów, zgodnie z którymi kluczowy jest sposób wykorzystania nieruchomości w działalności.

Wyrok NSA z 9 grudnia 2025 r., sygn. akt III FSK 1301/24