Zawarcie umowy ubezpieczenia jest powszechnym zjawiskiem, wynikającym nie tylko z obowiązków nakładanych przez prawo. Wiele przedsiębiorstw ubezpiecza się również od odpowiedzialności cywilnej księgowych i członków władz Spółki, co było przedmiotem jednego z najnowszych wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 lipca 2025 r. (sygn. akt II FSK 1402/22) orzekł, że wydatki poniesione przez spółkę z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej księgowych i członków władz spółki nie mogą przyczynić się do powstania przychodu bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodu. NSA wskazał, że aby możliwe było uznanie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za koszt uzyskania przychodu niezbędne jest ich umiejscowienie w grupach ryzyka określonych ustawą o CIT. Co więcej, uiszczając należne składki według NSA taki przedsiębiorca jest tylko podmiotem ubezpieczającym i nie można mówić o zabezpieczeniu lub zachowania źródła przychodu.

Przykładem ubezpieczenia, które może zostać uznane za koszt jest ubezpieczenie na życie z ubezpieczeniowym funduszem, opłacone na rzecz pracowników. Przy czym ważne jest, że takim kosztem nie będzie dokonanie opłaty na rzecz zleceniobiorców, co płynie z ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych.