WSA w Gdańsku uznał, że podatniczka sprzedająca mieszkanie otrzymane wcześniej w darowiźnie nie może zaliczyć spłaty przejętego kredytu hipotecznego do kosztów odpłatnego zbycia, a więc nie obniży w ten sposób podatku. Zdaniem sądu spłata długu nie była warunkiem sprzedaży – transakcja mogła dojść do skutku niezależnie od tego, czy kredyt zostanie spłacony, dlatego nie jest to wydatek „konieczny” z perspektywy art. 19 ust. 1 ustawy o PIT.

Sąd podkreślił, że do kosztów zbycia należą tylko te wydatki, bez których sprzedaż nie mogłaby się odbyć w praktyce, np. taksa notarialna, prowizja pośrednika czy opłaty urzędowe. Spłata hipoteki do tej kategorii nie należy.

Co ważne, w podobnych sprawach funkcjonują dwie sprzeczne linie orzecznicze. Część orzeczeń NSA pozwala uznać spłatę kredytu jako koszt zbycia, jeśli jest ona faktycznym warunkiem sprzedaży i chroni kupującego przed przejęciem długu. Inne orzeczenia – prezentowane także przez fiskusa – wskazują, że sprzedaż nieruchomości obciążonej hipoteką nie wymaga wcześniejszej spłaty zobowiązania, więc taki wydatek nie może obniżyć podatku.

Wyrok z 4.11.2025 r. (I SA/Gd 689/25) jest nieprawomocny.