Organ skarbowy zakwestionował możliwość odliczenia od dochodu darowizn dokonanych przez Spółkę na rzecz Powiatu, z przeznaczeniem na remont pomieszczeń dydaktycznych publicznej szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe. Kluczowym jest, aby darowizny trafiały bezpośrednio do uprawnionych placówek.

Pewna spółka z o.o. przekazała dwie darowizny pieniężne na cele kształcenia zawodowego, kierując je formalnie do Powiatu, który jest organem prowadzącym publiczną szkołę zawodową. Darowizny miały być wykorzystane na remont pomieszczeń dydaktycznych w budynku szkoły. Spółka spełniła wymogi formalne – zawarła umowy darowizny, posiada dowody przelewów i oświadczenia o przyjęciu środków przez Powiat. Spółka spytała Fiskusa, czy może odliczyć te darowizny od dochodu.

W tym miejscu należy wskazać, że podstawę opodatkowania stanowi dochód po odliczeniu darowizn przekazanych na cele kształcenia zawodowego publicznym szkołom prowadzącym kształcenie zawodowe oraz publicznym placówkom i centrom – łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu (art. 18 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych). Odliczenie natomiast darowizn stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna – dokumentem, z którego wynika wartość tej darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu (art. 18 ust. 1c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych).

Spółka argumentowała, że faktycznym obdarowanym jest szkoła prowadząca kształcenie zawodowe, a Powiat pełni rolę organu prowadzącego. Zgodnie z ustawą – Prawo oświatowe – szkoła zawodowa spełnia definicję podmiotu uprawniającego do odliczenia darowizn. Spółka podkreśliła, że środki przekazane na konto Powiatu mają zostać wydatkowane wyłącznie na cele dydaktyczne szkoły zawodowej. Wskazała też, że odliczenie jest możliwe do 10% dochodu podatkowego i spełnione są wymogi formalne dotyczące dokumentacji wpłat.

Organ skarbowy uznał jednak stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Podstawą opodatkowania w CIT jest dochód ustalany jako różnica między przychodami a kosztami ich uzyskania (art. 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych). Odliczenia darowizn (z ww. art. 18 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT) są możliwe, jeśli darowizna jest przekazana bezpośrednio na rzecz podmiotów wymienionych w ustawie – publicznych szkół zawodowych, placówek i centrów. Kluczowe jest, aby darowizna trafiała bezpośrednio do tych podmiotów, a nie za pośrednictwem organu prowadzącego (np. Powiatu). Ponadto, zgodnie z art. 18 ust. 1c ustawy o CIT, odliczenie wymaga odpowiedniej dokumentacji, m.in. dowodu wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, którym musi być bezpośrednio szkoła, a nie organ prowadzący.

Fiskus podkreślił, że w niniejszym stanie faktycznym darowizny wpłynęły na konto Powiatu, który formalnie jest odbiorcą i dysponentem środków, co wyklucza możliwość ich zakwalifikowania jako darowizny na rzecz szkoły zawodowej. Tym samym nie spełnione zostały warunki do odliczenia darowizn od dochodu podatkowego.

Interpretacja przypomina, że dla skutecznego odliczenia darowizn na cele kształcenia zawodowego konieczne jest:

1. przekazanie darowizny bezpośrednio do uprawnionego podmiotu (np. szkoły zawodowej);
2. właściwa dokumentacja wpłaty i oświadczenie o jej przyjęciu przez ten podmiot;
3. zachowanie limitu odliczeń do 10% dochodu;
4. brak ekwiwalentnego świadczenia w zamian za darowiznę.

Przekazanie darowizny na konto organu prowadzącego, mimo że faktycznym beneficjentem ma być szkoła, nie spełnia wymogów formalnych i powoduje odmowę prawa do odliczenia. Z tego względu Spółka nie mogła odliczyć takich darowizn od podstawy opodatkowania.

Podsumowując, w przypadku planowanych darowizn na cele edukacyjne istotne jest, aby darowizna była przekazywana bezpośrednio do szkoły zawodowej lub innej uprawnionej placówki, co umożliwi skorzystanie z odliczeń podatkowych na podstawie ustawy o CIT.

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29.08.2025 r., o sygn. akt 0111-KDIB2-1.4010.253.2025.2.AS.