Przedsiębiorca wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem o interpretację w zakresie dzierżawy należącego do majątku prywatnego znaku towarowego.

Rozpoznając powyższy wniosek organ skarbowe wbrew ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych uznały, że powyższa umowa dzierżawy winna być traktowana i w konsekwencji opodatkowana jako umowa licencyjna. Interpretacja ta była niekorzystna dla przedsiębiorcy, bowiem w świetle przepisów umowa dzierżawy znaku towarowego jest opodatkowana formą ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, wynoszącego odpowiednio 8,5 procenta (jeśli przychody nie przekraczają 100 tysięcy złotych) oraz 12,5 procenta, jeśli przychody przewyższają ww. próg. Jeśli chodzi o umowę licencyjną, ta zaś opodatkowana jest według zasad ogólnych (tj. skali podatkowej).

Przedsiębiorca, nie zgadzając się z wydaną przez Dyrektora KIS interpretację wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który uchylił powyższą interpretację uznając – i przywołując liczne w tym zakresie orzecznictwo – że wydając interpretację organy skarbowe przed ustaleniem wysokości obowiązku podatkowego winny przede wszystkim prawidłowo ustalić rodzaj zawartego stosunku umownego. W powyższej sprawie brak było podstaw aby stwierdzić, że doszło do zawarcia umowy licencyjnej, wobec czego prawidłową stawką podatku jest ta przeznaczona dla umowy dzierżawy.