Skip to main content Skip to search

Aktualności

Zarząd sukcesyjny – sposób firmy jednoosobowej na działanie po śmierci właściciela.

Zarząd sukcesyjny – sposób firmy jednoosobowej na działanie po śmierci właściciela.

25 listopada 2018 roku wchodzi w życie Ustawa z dnia 5 lipca 2018 roku o zarządzaniu sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej. Przedmiotowa ustawa będzie dotyczyła wyłącznie osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą, czyli przedsiębiorców wpisanych do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) i pozwoli na kontynuację działalności firmy po śmierci jej właściciela, jako tzw. firmy w spadku.

Takie przedsiębiorstwo w spadku będzie mogło zachować nadany NIP, rachunki bankowe, pracowników, koncesje i licencje oraz ciągłość umów i kontraktów. Wymagane do tego będzie jednak powołanie zarządcy sukcesyjnego. Przedsiębiorca będzie mógł powołać takiego zarządce jeszcze przed śmiercią, uzyska zgodę pisemną takiej osoby na pełnienie tej funkcji a następnie dokona właściwego wpisu w CEIDG. Takie postępowanie znacznie uprości przejście przedsiębiorstwa pod zarząd sukcesyjny. W przypadku jednak, gdy przedsiębiorca nie powołał zarządcy sukcesyjnego przed śmiercią, ustanowić go będą mogli spadkobiercy, albo np. nowy właściciel firmy, który kupi ją bezpośrednio od spadkobierców, po śmierci przedsiębiorcy.

Aby powołać zarządcę sukcesyjnego spadkobiercy lub inni uprawnieni będą mieli dwa miesiące od dnia śmierci przedsiębiorcy. Fakt powołania zarządcy należy potwierdzić notarialnie i zgłosić do CEIDG.

Zarząd sukcesyjny może trwać maksymalnie dwa lata. Dzięki niemu możliwe jest dalsze funkcjonowanie przedsiębiorstwa. W wyjątkowych okolicznościach sąd może przedłużyć ten okres do pięciu lat. Po zakończeniu zarządu sukcesyjnego, osoba która przejmuje finalnie firmę po zmarłym, zobowiązana jest do rozpoczęcia działalności gospodarczej na własny rachunek. Przejmujący będzie zwolniony od podatku od spadków i darowizn, jeżeli w ciągu sześciu miesięcy od przejęcia firmy, zgłosi ten fakt w urzędzie skarbowym, a samą firmę będzie jeszcze prowadził przez co najmniej dwa lata.

Czytaj więcej

Korepetycje nie zawsze w ramach firmy.

Korepetycje nie zawsze w ramach firmy.

Jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 3 października 2018 roku (sygn. akt II FSK 2839/16), nauczyciel dorabiający udzielaniem prywatnych lekcji, nie musi ich rozliczać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Nauczyciel udzielający korepetycji ma do wyboru, czy rozliczać się w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czy uznać to jako przychody z działalności wykonywanej osobiście.

Spór dotyczył zatrudnionej na etacie nauczycielki języka angielskiego, która po godzinach udzielała prywatnych korepetycji we własnym domu. Jednocześnie nauczycielka prowadziła działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży podręczników i rękodzieła szydełkowego.

Organy skarbowe uznały, że od momentu zarejestrowania firmy, korepetycje powinny być rozliczane jako działalność gospodarcza, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Zarówno WSA w Warszawie jak i NSA nie zgodziły się ze stanowiskiem fiskusa w przedmiotowej sprawie. Obie instancje uznały, że sam fakt zarejestrowania działalności gospodarczej nie skutkuje obowiązkowym rozliczaniem dochodów z korepetycji w ramach prowadzonej działalności. Co więcej, sądy orzekły jednomyślnie, że udzielanie korepetycji w lokalu nauczyciela lub ucznia, mieści się w pojęciu działalności oświatowej wymienionej w art. 13 pkt. 2 ustawy o PIT, który zawiera przychody z działalności wykonywanej osobiście.

Czytaj więcej

Opracowanie z internetu? To nie koszt podatkowy.

Opracowanie z internetu? To nie koszt podatkowy.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z dnia 10 października 2018 roku (sygn. akt II FSK 2619/16) podmiot, który nabył opracowania będące kopią opracowań dostępnych w internecie, nie może odliczyć wydatku od przychodu podatkowego.

W przedmiotowej spraw

ie spór z fiskusem toczył przedsiębiorca zajmujący się monitoringiem pojazdów. W toku czynności kontrolnych organ skarbowy ustalił, że przedsiębiorca wydatkował 741 tyś zł na zakup opracowań, które tyczyły się firmowych procedur. Opracowania były niczym innym jak kopiami zaczerpnięt

ymi z internetu, a ich treści w żaden sposób nie można było powiązać z firmą podatnika.

Czytaj więcej

Cesja wierzytelności? Podatek dopiero po uzyskaniu więcej.

Cesja wierzytelności? Podatek dopiero po uzyskaniu więcej.

Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 3972/17), przedsiębiorstwo które skupuje wierzytelności po niższej niż ich wartość nominalna, zapłaci podatek dopiero wtedy, gdy dłużnik odda jej więcej niż zostało za tą wierzytelność zapłacone.

W ocenie sądu, koszty nie mogą być ponoszone w odniesieniu do wartości nominalnej wierzytelności., tak jak widział to Dyrektor Krajowej Administracji Skarbowej. Sad wskazał, że proponowany przez fiskusa sposób rozliczeń nie wynika z przepisów. W art. 15 ust. 4 ustawy o CIT jest mowa wyłącznie, że koszty są potrącalne w tym roku podatkowym w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Czytaj więcej

Podatek liniowy a rozliczenie z małżonkiem.

Podatek liniowy a rozliczenie z małżonkiem.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 3 października 2018 roku (sygn. akt II FSK 2837/16), przedsiębiorca, który rozlicza się według stawki liniowej (19%), nie może rozliczyć się z pracy etatowej wspólnie z małżonkiem.

Powyższe wynika z art. 6 ust. 8 ustawy o PIT stanowiący, że wspólne rozliczenie z małżonkiem lub dzieckiem nie jest możliwe, gdy do choćby jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dziecko lub jej dziecka ma zastosowanie art. 30c ustawy o PIT (o podatku liniowym). W ocenie sądu, art. 6 ust. 8 ustawy o PIT został tak skonstruowany, że pozbawia podatnika prawa do wspólnego rozliczenia, w przypadku wybrania podatku liniowego. Podatnik nie może łączyć dwóch uprzywilejowanych form opodatkowania (podatku liniowego i wspólnego rozliczenia z małżonkiem).

Czytaj więcej

Sprzedaż w internecie nie oznacza bycia przedsiębiorcą.

Sprzedaż w internecie nie oznacza bycia przedsiębiorcą.

Jak wskazał w wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 4 października 2018 roku (sygn. akt C-105/17), dla uznania kogoś za przedsiębiorcę w rozumieniu dyrektywy kluczowe jest, aby dana osoba funkcjonowała „w celu związanym z jej działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub wolnym zawodem” lub w imieniu albo na rachunek przedsiębiorcy.

W ocenie Trybunału, decydujące nie jest to czy dana osoba wystawia w internecie kilka czy kilkanaście przedmiotów ale czy działalność ta ma charakter zorganizowany, ciągły i zarobkowy. TSUE zaznaczył, że stwierdzenie czy mamy do czynienia z przedsiębiorcą czy osobą fizyczną, każdorazowo musi dokonać sąd krajowy.

Sam fakt wystawienia kilkunastu ogłoszeń z ofertami sprzedaży w serwisach ogłoszeniowych, nie przesądza o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Czytaj więcej

Ewidencja przebiegu (kilometrówka) dla celów PIT i VAT.

Ewidencja przebiegu (kilometrówka) dla celów PIT i VAT.

Zarówno przedsiębiorcy wykorzystujący w prowadzonej działalności gospodarczej samochody osobowe jak i pracownicy wykorzystujący prywatne samochody osobowe na rzecz pracodawców, znają dobrze kwestie dotyczące prowadzenia ewidencji przebiegu (kilometrówki).

Kilometrówka dla celów PIT przy samochodach prywatnych.

Kilometrówka dla celów podatku dochodowego PIT, wykorzystywana jest przede wszystkim przez wszystkie osoby, wykorzystujące prywatne samochody osobowe do celów działalności gospodarczej. Kilometrówka ma służyć wyliczeniu, ile z faktycznie poniesionych w danym miesiącu „samochodowych” wydatków można zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie limitu przejechanych kilometrów. Kilometrówka ma zastosowanie przy poprawnym ustalaniu podstawy opodatkowania w kontekście podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT).

Wiele przedsiębiorców ma wątpliwości, jakie elementy powinna zawierać kilometrówka dla celów PIT. Odpowiedź na to pytanie znajdziemy w art. 23 ust. 7 ustawy o PIT, zgodnie z którym, przedsiębiorca powinien w swojej ewidencji przebiegu pojazdów uwzględnić następujące informacje:

  • imię, nazwisko i adres osoby korzystającej z pojazdu,

  • numer rejestracyjny pojazdu,

  • numer kolejny wpisu,

  • pojemność silnika,

  • datę i cel wyjazdu,

  • opis trasy – od miejsca rozpoczęcia podróży do jej zakończenia,

  • stawkę za 1 kilometr przebiegu,

  • liczbę faktycznie przejechanych kilometrów,

  • kwotę wynikającą z przemnożenia stawki za 1 km przebiegu,

  • liczby faktycznie przejechanych kilometrów,

  • podpis i dane podatnika lub pracodawcy.

Zaliczenie poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego do kosztów dla celów PIT podlega ograniczeniu. Nie jest to stałe ograniczenie procentowe, a zależne jest od ilości pokonanych w celach firmowych kilometrów, jakie w danym miesiącu przedsiębiorca / pracownik przejechał swoim prywatnym samochodem.

Kilometrówka dla celów VAT.

Od 1 kwietnia 2014 r., przedsiębiorcy posiadający w firmie pojazdy samochodowe stanowiące ich środki trwałe, a chcący skorzystać z odliczenia 100% wartości VAT, muszą prowadzić ewidencję przebiegu. Odliczenie dotyczy zakupu samochodów oraz dodatkowych wydatków w postaci paliwa, części, naprawy itp. Prowadząc kilometrówkę, przedsiębiorcy mogą zatem liczyć na odliczenie całej wartości podatku VAT od wymienionych zakupów. Alternatywnie, przedsiębiorca może zrezygnować z prowadzenia kilometrówki i skorzystać z 50% odliczenia podatku VAT.

Zgodnie z art. 86a ust. 7 ustawy o VAT, kilometrówka dla celów VAT powinna zawierać następujące elementy:

  • datę rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji,

  • numer rejestracyjny pojazdu samochodowego,

  • stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji oraz na koniec każdego okresu rozliczeniowego,

  • liczba przejechanych kilometrów na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji oraz na koniec każdego okresu rozliczeniowego,

  • opis trasy (skąd-dokąd),

  • kolejny numer wpisu,

  • datę i cel wyjazdu,

  • imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem,

  • liczbę przejechanych kilometrów, potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem.

Ewidencja przebiegu (kilometrówka) dla celów VAT, jest bardziej szczegółowa, niż ta dla celów PIT. Jednocześnie w przypadku tej ewidencji, wartość wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów nie jest w żaden sposób ograniczona. Kiedy samochód stanowi środek trwały, to koszty te w całości mogą pomniejszyć podstawę opodatkowania.

Kilometrówka dla samochodu osobowego dla potrzeb podatku VAT będącego środkiem trwałym nie jest obowiązkowa, ale w przypadku jej braku powstaje wspomniane wcześniej ograniczenie. Podatnik zamiast odliczać 100% podatku VAT od zakupu paliwa i innych wydatków eksploatacyjnych, ma prawo do potrącenia wyłącznie połowy podatku od kosztów samochodowych.

Podsumowanie.

Jak wynika z powyższego, kilometrówka dla celów VAT zawiera wszystkie wymagane elementy kilometrówki dla celów PIT, będąc jednocześnie bardziej rozbudowaną. Oznacza to, iż podatnicy, którzy zamierzają prowadzić ewidencję przebiegu pojazdów dla samochodów prywatnych, jak i tych będących środkami trwałymi, mogą wszystkie rozliczenia dokonywać za pomocą jednej ewidencji, bez konieczności zakładania osobnych kilometrówek – ważne aby spełniała ona wymogi określone dla VAT.

Czytaj więcej

Odszkodowanie za uszkodzony pojazd a podatek.

Odszkodowanie za uszkodzony pojazd a podatek.

Często dość niespodziewanie dochodzi do zdarzeń związanych z uszkodzeniem samochodu firmowego. Wielu przedsiębiorców zastanawia się wówczas jak rozliczyć podatkowo odszkodowanie i naprawę powypadkową.

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze żródła przychodów lub w celu jego zabezpieczenia lub zachowania. Wyjątkiem są koszty wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Z brakiem przychodu podatkowego z tytułu odszkodowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy podatnik nie ma dobrowolnego ubezpieczenia (AC). W takim przypadku, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 50 ustawy o CIT, koszt naprawy powypadkowej nie stanowi kosztu podatkowego, ponieważ zgodne z art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

W przypadku, gdy podatnik posiada dobrowolne ubezpieczenie (AC), wypłata roszczenia jest przychodem podatkowym ale możliwe jest zaliczenie wydatków na remont pojazdu jako koszt podatkowy, w sytuacji jego udokumentowania fakturą.

Czytaj więcej

Zmiany w podatkach od 2019 roku

Zmiany w podatkach od 2019 roku

25 września 2018 roku, rząd przyjął cztery projekty zmian podatkowych. Zmiany dotyczą uproszczenia przepisów, ich uszczelnienia, uproszczeń dla przedsiębiorców oraz firm inwestujących w nieruchomości a w szczególności:

  • pensja małżonka będzie kosztem dla podatników PIT na takich samych zasadach jak pracowników,

  • exit tax będzie wprowadzony jednak w łagodniejszej formie. Podniesiony zostanie limit dla osób fizycznych do 4 mln a nie do 2 mln jak planowano. Co ważne, podatek ten będzie można odzyskać w przypadku przeniesienia swoich aktywów z powrotem do kraju w terminie 5 lat.

  • niższa stawka CIT w wysokości 9% dla podmiotów, których przychody nie przekroczyły 2 mln euro w danym roku.

  • złagodzono wymogi dotyczące raportowania fiskusowi schematów podatkowych.

  • małym podatnikiem będzie podmiot który osiąga przychody do 2 mln euro a nie jak dotychczas 1,2 mln euro.

  • skrócony zostanie do 5 lat (dotychczas bezterminowo), obowiązek przechowywania zatwierdzonego rocznego sprawozdania finansowego.

  • Wzory informacji i deklaracje podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego zostaną ujednolicone w całym kraju.

Wprowadzonych zmian jest znacznie więcej, ale powyżej zostały przedstawione najważniejsze.

Czytaj więcej

Zakaz handlu w niedzielę? Nie dla każdego.

Zakaz handlu w niedzielę? Nie dla każdego.

Jak wynika z danych Państwowej Inspekcji Pracy, 8,5% kontrolowanych placówek naruszyło do tej pory zakaz handlu w niedzielę. Przybywa punktów handlowych, które starają się ominąć wprowadzone ustawą z dnia 10 grudnia 2017 roku o ograniczeniu handlu w niedzielę i święta, obostrzenia. Można założyć, że takich przypadków będzie więcej, biorąc pod uwagę zaostrzenie przepisów od przyszłego roku aż po całkowity zakaz handlu w niedzielę od 2020 roku.

Wprowadzona ustawa zawiera jednak wiele luk, czego przykładem może być sieć sklepów Żabka. Sieć mianowicie powołuje się na status placówek pocztowych dla swoich punktów, prowadząc sprzedaż w niedzielę, a co kwestionowały inspekcje PIP. Sprawy swój finał znajdują w sądzie i póki co sądy przyznają rację przedsiębiorcom.

Oczywiście sposobów na handel w niedzielę jest znacznie więcej. Przykładowo brakuje narzędzi pozwalających efektywnie sprawdzić co jest przeważającą działalnością danej placówki bo np. sprzedaż prasy, papierosów, biletów czy kwiatów, jest dozwolona w niedzielę w punktach gdzie taka działalność jest działalnością przeważającą. Innym sposobem mogą być nie do końca jasne zasady sprzedaży produktów w środkach transportu lub na dworcach.

Czytaj więcej