Skip to main content Skip to search

Aktualności

„Kopiesz” waluty? Wielu kosztów nie odliczysz.

Jak wynika z interpretacji indywidualnej dyrektora Krajowej Administracji Krajowej (KIS) z 15 maja 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-1-1.4010.116.2020.1.SG), przy samodzielnym pozyskiwaniu wirtualnych walut, podmiot nie może odliczyć od przychodu kosztów
komputerów i innych urządzeń, a także energii elektrycznej i czynszu za najem pomieszczeń.

Organ skarbowy nie podzielił zaprezentowanego we wniosku stanowiska podatnika ani zbliżonej wykładni WSA. Dyrektor KIS wskazał, że kosztami uzyskania przychodów mających związek z walutą wirtualną, są wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej. Jednocześnie wyjaśnił, że nie są więc kosztami podatkowymi koszty pośrednie, w szczególności koszty zakupu i amortyzacji komputerów i innych urządzeń, zużycia energii elektrycznej, najmu pomieszczeń, eksploatacji sieci internetowej.

Zgodnie ze stanowiskiem dyrektora KIS, spółka nie nabywa wirtualnej waluty od innego podmiotu, lecz dokonuje jej pierwotnego wydobycia,  zbliżonego do wytworzenia tzw. wykopania. Tak pozyskana waluta wirtualna nie była nigdy wcześniej przedmiotem obrotu, ponieważ nie istniała w żadnej formie. TO przesądza zdaniem dyrektora KIS, że wymienionych wydatków nie można zatem bezpośrednio powiązać z nabyciem waluty wirtualnej.

Czytaj więcej

VAT-marża – ustalenie ceny nabycia.

Jak się okazuje, wiele problemów przysparza przedsiębiorcom zrozumienie zasad obowiązujących przy procedurze VAT marży.

Zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 10 września 2014 r. (sygn. IBPP4/443-265/14/BP), dokonując obliczania podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego z tytułu sprzedaży samochodu używanego, przy zastosowaniu procedury VAT marża, podatnik powinien do kwoty nabycia ująć wyłącznie wartość (cenę) zapłaconą sprzedającemu. Oznacza to, że np.  koszty zapłaconej akcyzy nie mogą być wliczane do kwoty nabycia, o której mowa w art. 120 ust4 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczyła podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie auto-handlu. Od samochodów kupionych na terenie Unii Europejskiej na podstawie umowy kupna płaci akcyzę na terytorium kraju. W związku z tym zapytał, czy przy sprzedaży samochodów na podstawie faktur VAT marża, za cenę nabycia należy uznać cenę, jaką płaci się za samochód przy jego zakupie wraz z akcyzą.

Organ podatkowy wyjaśnił, że w myśl art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, w sytuacji podmiotu, który wykonujące czynności polegające na dostawie m.in. towarów używanych nabytych uprzednio przez tego podatnika dla celów prowadzonej działalności lub importowanych w celu odprzedaży, podstawę opodatkowania podatkiem VAT stanowi różnica między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru (cena sprzedaży), a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku.

Zgodnie ze stanowiskiem organu podatkowego oraz obowiązującymi przepisami, dla potrzeb zastosowania procedury VAT marży, jako kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika (pośrednika). A więc kwota nabycia to nic innego jak cena, którą podatnik zapłacił dostawcy towaru. W związku z tym, cena nabycia nie może zawierać innych należności (w tym publicznoprawnych), m.in.: podatków, opłat, jeżeli zostały one poniesione przez nabywcę towaru, ale nie zostały zapłacone dostawcy.

Natomiast w cenie sprzedaży mieszczą się wszystkie składniki wynagrodzenia uzyskanego lub do uzyskania przez podatnika (pośrednika) od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to m.in. podatki, cła, opłaty i należności oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizja, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik-pośrednik obciąża nabywcę.

Zdaniem organu podatkowego, określając więc podstawę opodatkowania (marżę) dla dostaw towarów używanych (samochodów), podatnik powinien wyliczyć różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia (zapłaconą pierwotnemu sprzedawcy), pomniejszoną o kwotę VAT. Natomiast podatek akcyzowy zapłacony przez podatnika nie stanowi należności, które otrzymuje jego dostawca, nie może być zatem elementem kwoty nabycia, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy.

Czytaj więcej

Meble na indywidualne zamówienie z 8% VAT.

Jak wskazał Minister Finansów (MF) w interpretacji ogólnej z 27 maja 2020 r. (nr PT3.8101.2.2020) w sprawie opodatkowania właściwą
stawką VAT, świadczenia polegającego na wykonaniu trwałej zabudowy meblowej w obiektach budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, przedsiębiorcy mogą stosować przy dostawie preferencyjną stawkę VAT w wysokości 8%.

Przedstawiona interpretacja prezentuje odmiennie stanowisko, niż dotychczas prezentowane. We wcześniejszej interpretacji ogólnej z 31 marca 2014 r. (nr PT10/033/5/133/ WLI/14/RD 30577) MF twierdził, że trwała zabudowa meblowa jest objęta obniżoną stawką tylko, jeśli jej demontaż spowoduje uszkodzenie mebli i pomieszczenia.

Spór dotyczył zastosowania art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Zgodnie z przywołanym przepisem, 8-proc. stawkę podatku stosuje się m.in. do modernizacji obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przedsiębiorcy, którzy sprzedają szafy wnękowe, od lat toczyli spory z organami skarbowymi uważając, że mają prawo na do
obniżonej stawki VAT.

Finalnie minister finansów potwierdził, że w przypadku tego typu produktów i usług, właściwa będzie 8 proc. stawka VAT. Jak wskazał minister, o zastosowaniu preferencyjnej stawki decyduje trwałe połączenie elementów zabudowy wykonanych na indywidualne zlecenie z elementami konstrukcyjnymi pomieszczenia, które uniemożliwia jej przesunięcie w inne miejsce, a po ewentualnym demontażu taka zabudowa nie może być zdatna do użytku na zasadach tradycyjnego mebla. Tylko w takich okolicznościach zdaniem ministra, mamy do czynienia z kompleksowym świadczeniem, w którym elementem dominującym jest usługa modernizacji obiektu budowlanego.

Co ważne, obniżona stawka nie może być nadal zastosowana, gdy zamontowane meble mogą być powtórnie użyte w innym miejscu. Chodzi o sytuację, gdy po wcześniejszym rozmontowaniu w jednym miejscu, mogą dalej pełnić funkcję użytkową jako samodzielne meble, nawet gdy są przytwierdzone do ścian za pomocą haków mocujących w innym miejscu.

Czytaj więcej

Skan faktury wystarczający do odliczenia kosztów.

Jak wskazał w interpretacji indywidualnej dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) z 12 maja 2020 r., (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.103.
2018.11.BG), można obniżyć podstawę opodatkowania na podstawie cyfrowej kopii dokumentu, jeżeli oryginalna jego wersja została zniszczona.

Dyrektor KIS podkreślił, że w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym, na podstawie art. 180 par. 1 ordynacji podatkowej, dowem nabycia towarów lub usług może być wszystko, co przyczy się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Jak wskazał dyrektor KIS,  katalog takich dowodów jest otwarty, a więc wskazane wręcz jest wykazanie i przywołanie wszelkich dowodów, potwierdzających zaistnienie danego zdarzenia gospodarczego. W interpretacji możemy jednocześnie przeczytać, że jeżeli używane przez podatnika dowody księgowe będą właściwe do wprowadzenia kosztu do ksiąg rachunkowych, to będą też stosownym dokumentem do celów podatkowych. Dyrektor KIS zgodził się więc ze stanowiskiem wnioskodawcy i potwierdził, że podatnik może dokonać obniżenia podstawy opodatkowania o koszty ujęte w księgach rachunkowych (zaksięgowanych) na podstawie dowodów źródłowych, których oryginalne wersje zostały zniszczone, a pozostały jedynie ich kopie w formie cyfrowe.

Czytaj więcej

50% kosztu w umowie o dzieło tylko za rzeczywisty utwór.

Jak wskazał w interpretacji indywidualnej dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) z 13 maja 2020 r., (sygn. 0115-KDIT1.4011.169.2020.1.MK), wynagrodzenie nie jest objęte autorskimi kosztami uzyskania przychodu, jeśli w umowie o pracę zostało jedynie określone, ile czasu pracownik będzie poświęcać na opracowanie utworów.

Sprawa dotyczyła pracownika, który miał otrzymywać wynagrodzenie składające się z dwóch części: wynagrodzenia zasadniczego za pracę (nieobjętego prawem autorskim) oraz wynagrodzenia za wykonane projekty graficzne (objętego prawami autorskimi). Pracodawca zamierzał wykorzystywać efekty prac grafika do celów promocyjnych, reklamowych oraz marketingowych. W proponowanej umowie o pracę, pracodawca chciał wskazać, jaki czas (procentowo) pracownik będzie przeznaczał na wykonywanie projektów, a ile czasu będzie poświęcał na  obowiązki pracownicze. Wnioskodawca chciał uzyskać pewność, czy wynagrodzenie z tytułu realizacji projektów można uznać za działalność twórczą, o której mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, oraz czy w związku z przeniesieniem na pracodawcę przez pracownika praw autorskich do projektów, będzie możliwe zastosowanie 50-proc. kosztów uzyskania przychodów.

Dyrektor KIS w swojej interpretacji wyjaśnił, iż jest to niemożliwe, podkreślając, że bez znaczenia pozostaje fakt ile czasu pracownik poświęca na wykonanie projektów. Istotne jest natomiast to, czy utwór faktycznie powstał. W ocenie organu, aby skorzystać z 50% preferencji należy to udowodnić np. ewidencją wykonanych prac. Wynagrodzenie stanowiące honorarium nie może więc należeć się za czas pracy poświęcony na pracę twórczą, ale ma być zapłatą za utwór i za korzystanie przez pracodawcę z praw autorskich do tego utworu. Musi być więc wyznacznikiem rzeczywistej wartości utworu, czyli odzwierciedlać rynkową wartość przekazanych praw autorskich.

Czytaj więcej

IP BOX dla programisty, jeżeli płaci ZUS.

Zgodnie z interpretacją Ministerstwa Finansów (MF), podatnicy mogą skorzystać z 5-proc. stawki podatku, jeżeli odprowadzają składki na ubezpieczenia społeczne. Koszty te pozwalają bowiem obliczyć prawidło wskaźnik nexus, który jest niezbędny do określania kwoty dochodu objętej preferencyjną stawką. Obniżoną stawkę podatku dochodowego tzw. IP BOX, stosuje się do dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (czyli IP), takich jak autorskie prawo do programu komputerowego.

W celu uzyskania właściwej kwoty dochodu do opodatkowania, należy pomnożyć dochód z kwalifikowanego IP (np. programu lub patentu) osiągniętego w roku podatkowym przez wskaźnik nexus obliczony według wzoru podanego w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Przywołany wzór opiera się na czterech rodzajach kosztów poniesionych przez podatnika na:
■ prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP (a),
■ nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP, niestanowiących kwalifikowanego IP od podmiotu niepowiązanego (b),
■ nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP, niestanowiących kwalifikowanego prawa IP od podmiotu powiązanego,
■ nabycie przez podatnika kwalifikowanego IP.

Zgodnie z ust. 5 art. 30ca ustawy o PIT nie zalicza się do nich kosztów, które nie są bezpośrednio związane z wytworzeniem IP (np. wydatków związanych z pojazdami).

Możliwość obliczenia przez podatnika wskaźnika nexus i ewentualnego skorzystania z IP Box, wynika z interpretacji art. 30ca ust. 5. Jest to związane z tym, że w liczniku wzoru na ten wskaźnik dodaje się koszty a i b oraz mnoży przez 1,3, a w mianowniku sumuje się wszystkie koszty (a+b+c+d). Oznacza to, że jeżeli podatnik nie ponosi żadnych kosztów bezpośrednio związanych z IP, wskaźnika w ogóle nie będzie można obliczyć. Taka sytuacja może mieć właśnie miejsce w przypadku indywidualnych przedsiębiorców, którzy nie mogą ująć w kosztach swojej pracy. Zgodnie z wyjaśnieniami MF, nawet jeśli podatnik prowadzący jednoosobową działalność nie ponosi innych kosztów działalności badawczo-rozwojowej niż tylko koszty pracy własnej (wyłączone z kosztów uzyskania przychodów), to i tak musi regulować zobowiązania z tytułu ubezpieczeń społecznych. One natomiast mogą być wykazywane w literze a wzoru nexus. Zgodnie ze stanowiskiem MF,  kosztów we wskaźniku nexus bezpośrednio związanych z wytworzeniem IP nie można utożsamiać z kosztami bezpośrednimi i pośrednimi w rozumieniu ogólnych zasad określonych w art. 22 ust. 5–5c ustawy o PIT.

Czytaj więcej

Cesja roszczeń do ubezpieczenia z VAT ale bez PCC.

Jak wskazał w interpretacji indywidualnej dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) z dnia 13 maja 2020 roku (sygn. 0111-KDIB2-2.4014.21.2020.3.HS), Cesja roszczeń do ubezpieczenia jest świadczeniem opodatkowanym VAT, a więc w konsekwencji podlega wyłączeniu z podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC).

W przywołanej interpretacji, dyrektor podtrzymał stanowisko wyrażone w interpretacji z dnia 8 maja 2020 roku (sygn. 0111-KDIB3-1.4012.98.2020.4.WN). Dyrektor KIS wskazał w niej, iż nabycie wierzytelności jest świadczeniem usług, albowiem usługą jest przeniesienie ryzyka nieściągalności i niejako uwolnienie sprzedającego od wykonania czynności związanych z dochodzeniem roszczenia.

W ocenie organu bezsprzecznym jest, że cesja wierzytelności stanowi odpłatną usługę, a wynagrodzeniem jest różnica między ostateczną wartością zakupu wierzytelności a nominalną wartością roszczenia. Jeżeli więc wskazane działanie stanowi usługę opodatkowaną VAT, to na podstawie art. 2 pkt. 4 lit. a ustawy o PCC, cesja jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Czytaj więcej

Kasa fiskalna mimo braku rejestracji działalności.

W interpretacji indywidualnej dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) z dnia 22 kwietnia 2020 roku (sygn. 0112-KDIL3.4012,47.2020.3.LS możemy znaleźć potwierdzenie, że przedsiębiorca mimo braku rejestracji działalności gospodarczej, ma obowiązek ewidencjonowania sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej, jeżeli obrót przekroczy 20 tyś zł. Oznacza to, że kasa fiskalna jest wymagana, mimo braku rejestracji działalności.

Zgodnie z art. 5 prawa przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1292 ze zm.) osoby fizyczne, które prowadzą działalność w niewielkim zakresie i na małą skalę, nie mają obowiązku rejestracji działalności gospodarczej oraz opłacania składek ZUS. Dotyczy to osób, u których przychody nie przekraczają miesięcznie 50 proc. minimalnego wynagrodzenia. W 2020 r. miesięczny limit wynosi 1300 zł (minimalne wynagrodzenie wynosi 2600 zł). Osoby takie, uzyskane kwoty ujmują w przychodach z innych źródeł i płacą PIT według skali podatkowej.

Oczywiście przychody na takim poziomie pozwalają jednocześnie na zwolnienie z VAT (przysługuje ono podmiotom u których przychody są niższe niż 200 tys. zł w skali roku). Inną kwestią jest natomiast konieczność ewidencjonowania obrotów w kasie fiskalnej.

Jak wskazał w interpretacji dyrektor KIS, w przypadku przekroczenia 20 tyś. przychodów w danym roku przy sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, podatnik musi posiadać kasę fiskalną. Nie ma przy tym znaczenia fakt zarejestrowania działalności.

Czytaj więcej

Użytkowanie auta prywatnego w pracy a podatek.

Jak wskazał w swoim wyroku z dnia 16 października 2019 r. (sygn. akt II FSK 3531/17) Naczelny Sąd Administracyjny (NSA), zwrot przez pracodawcę faktycznych kosztów używania prywatnych samochodów do celów służbowych przez pracownika, nie stanowi podstawy do automatycznego potrącania zaliczek na PIT.

Prezentowany wyrok jest pierwszym, w którym Sąd kasacyjny zajął stanowisko w tego typu sprawie. Dotychczasowe stanowisko w sprawie miało swoje źródła w interpretacjach indywidualnych i wyrokach sądów administracyjnych I instancji. Większość rozstrzygnięć była jednak niekorzystna dla podatników. Oczywiście można było zaobserwować orzeczenia, które stwierdzały, że refundacja poniesionych przez pracownika wydatków za jazdy lokalne, określonych na podstawie tzw. kilometrówki, nie jest opodatkowany. Takie stanowisko organy skarbowe wyraziły tylko raz w indywidualnej interpretacji podatkowej z 14 grudnia 2015 r. (nr IPPB4/4511-3-95/15-2/JK3). Warszawski WSA natomiast przyjął korzystną wykładnię w trzech orzeczeniach: z 9 marca 2018 r. (sygn. akt III SA/Wa 1393/17), 12 stycznia 2018 r. (sygn. akt III SA/Wa 74/17) oraz 11 grudnia 2017 r. (sygn. akt III SA/Wa 3831/16).

W praktyce wygląda to tak, że firmy refundują swoim pracownikom koszty ponoszone z tytułu używania prywatnych aut, wypłacając ryczałt lub tzw. kilometrówkę. W obu przypadkach bierze się pod uwagę stawkę za kilometr wynikającą z rozporządzenia ministra infrastruktury z 25 marca 2002 r. (Dz.U. z 2002 r. nr 27, poz. 271).

Dotychczasowe stanowisko sądów i organów skarbowych opierało się na tezie, że podatku nie ma tylko wtedy, gdy pracownik wykorzystuje własne auto w podróży służbowej (zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT) albo należy do grupy podatników objętych zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o PIT. Problem jednak w tym, że jazdy lokalne nie spełniają przyjętej definicji podróży służbowych, ponieważ  pracownik przemieszcza się w granicach obszaru wskazanego w umowie o pracę jako miejsce jego zatrudnienia. Jednocześnie z prywatnych samochodów na potrzeby pracy korzystają nie tylko pracownicy poczty, lasów i opieki społecznej, których dotyczy zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o PIT.

Jak podkreśli NSA w wyroku, nie można uznawać za przychody pracownika zwracanych mu wydatków, które poniósł na rzecz pracodawcy, bo to nie należy do jego obowiązków. Sąd zwrócił również uwagę, że „o przychodzie można mówić tylko wtedy, gdy pracownik uzyskuje jakieś przysporzenie. Takim przysporzeniem może być np. ograniczenie kosztów pracownika z tytułu dojazdu do pracy”.

Czytaj więcej

JPK VAT od lipca bez faktur uproszczonych.

Jak wskazał w interpretacji indywidualnej z dnia 12 maja 2020 roku (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.257.2020.1.ISK) dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS), od 1 lipca 2020 roku nie będzie konieczności ujmowania w jednolitym pliku kontrolnym (JPK) paragonów z NIP nabywcy tzw. faktur uproszczonych.

Wcześniej Ministerstwo Finansów opublikowało komunikat, że już od 1 kwietnia obowiązują nowe przepisy dotyczące szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i ewidencji VAT. Komunikat był następstwem rozporządzenia ministra finansów z dnia 1 kwietnia 2020 roku, zmieniające wcześniejsze rozporządzenie określające szczegółowy zakres danych, które powinny być ujęte w ewidencji VAT i JPK. Data obowiązywania przywołanego rozporządzenia zostało jednak odroczone specjalną ustawą związaną z COVID-19.

Czytaj więcej