Skip to main content Skip to search

Archiwum dla Księgowość

Korepetycje nie zawsze w ramach firmy.

Korepetycje nie zawsze w ramach firmy.

Jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 3 października 2018 roku (sygn. akt II FSK 2839/16), nauczyciel dorabiający udzielaniem prywatnych lekcji, nie musi ich rozliczać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Nauczyciel udzielający korepetycji ma do wyboru, czy rozliczać się w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czy uznać to jako przychody z działalności wykonywanej osobiście.

Spór dotyczył zatrudnionej na etacie nauczycielki języka angielskiego, która po godzinach udzielała prywatnych korepetycji we własnym domu. Jednocześnie nauczycielka prowadziła działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży podręczników i rękodzieła szydełkowego.

Organy skarbowe uznały, że od momentu zarejestrowania firmy, korepetycje powinny być rozliczane jako działalność gospodarcza, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Zarówno WSA w Warszawie jak i NSA nie zgodziły się ze stanowiskiem fiskusa w przedmiotowej sprawie. Obie instancje uznały, że sam fakt zarejestrowania działalności gospodarczej nie skutkuje obowiązkowym rozliczaniem dochodów z korepetycji w ramach prowadzonej działalności. Co więcej, sądy orzekły jednomyślnie, że udzielanie korepetycji w lokalu nauczyciela lub ucznia, mieści się w pojęciu działalności oświatowej wymienionej w art. 13 pkt. 2 ustawy o PIT, który zawiera przychody z działalności wykonywanej osobiście.

Czytaj więcej

Opracowanie z internetu? To nie koszt podatkowy.

Opracowanie z internetu? To nie koszt podatkowy.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z dnia 10 października 2018 roku (sygn. akt II FSK 2619/16) podmiot, który nabył opracowania będące kopią opracowań dostępnych w internecie, nie może odliczyć wydatku od przychodu podatkowego.

W przedmiotowej spraw

ie spór z fiskusem toczył przedsiębiorca zajmujący się monitoringiem pojazdów. W toku czynności kontrolnych organ skarbowy ustalił, że przedsiębiorca wydatkował 741 tyś zł na zakup opracowań, które tyczyły się firmowych procedur. Opracowania były niczym innym jak kopiami zaczerpnięt

ymi z internetu, a ich treści w żaden sposób nie można było powiązać z firmą podatnika.

Czytaj więcej

Cesja wierzytelności? Podatek dopiero po uzyskaniu więcej.

Cesja wierzytelności? Podatek dopiero po uzyskaniu więcej.

Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 3972/17), przedsiębiorstwo które skupuje wierzytelności po niższej niż ich wartość nominalna, zapłaci podatek dopiero wtedy, gdy dłużnik odda jej więcej niż zostało za tą wierzytelność zapłacone.

W ocenie sądu, koszty nie mogą być ponoszone w odniesieniu do wartości nominalnej wierzytelności., tak jak widział to Dyrektor Krajowej Administracji Skarbowej. Sad wskazał, że proponowany przez fiskusa sposób rozliczeń nie wynika z przepisów. W art. 15 ust. 4 ustawy o CIT jest mowa wyłącznie, że koszty są potrącalne w tym roku podatkowym w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Czytaj więcej

Podatek liniowy a rozliczenie z małżonkiem.

Podatek liniowy a rozliczenie z małżonkiem.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 3 października 2018 roku (sygn. akt II FSK 2837/16), przedsiębiorca, który rozlicza się według stawki liniowej (19%), nie może rozliczyć się z pracy etatowej wspólnie z małżonkiem.

Powyższe wynika z art. 6 ust. 8 ustawy o PIT stanowiący, że wspólne rozliczenie z małżonkiem lub dzieckiem nie jest możliwe, gdy do choćby jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dziecko lub jej dziecka ma zastosowanie art. 30c ustawy o PIT (o podatku liniowym). W ocenie sądu, art. 6 ust. 8 ustawy o PIT został tak skonstruowany, że pozbawia podatnika prawa do wspólnego rozliczenia, w przypadku wybrania podatku liniowego. Podatnik nie może łączyć dwóch uprzywilejowanych form opodatkowania (podatku liniowego i wspólnego rozliczenia z małżonkiem).

Czytaj więcej

Ewidencja przebiegu (kilometrówka) dla celów PIT i VAT.

Ewidencja przebiegu (kilometrówka) dla celów PIT i VAT.

Zarówno przedsiębiorcy wykorzystujący w prowadzonej działalności gospodarczej samochody osobowe jak i pracownicy wykorzystujący prywatne samochody osobowe na rzecz pracodawców, znają dobrze kwestie dotyczące prowadzenia ewidencji przebiegu (kilometrówki).

Kilometrówka dla celów PIT przy samochodach prywatnych.

Kilometrówka dla celów podatku dochodowego PIT, wykorzystywana jest przede wszystkim przez wszystkie osoby, wykorzystujące prywatne samochody osobowe do celów działalności gospodarczej. Kilometrówka ma służyć wyliczeniu, ile z faktycznie poniesionych w danym miesiącu „samochodowych” wydatków można zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie limitu przejechanych kilometrów. Kilometrówka ma zastosowanie przy poprawnym ustalaniu podstawy opodatkowania w kontekście podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT).

Wiele przedsiębiorców ma wątpliwości, jakie elementy powinna zawierać kilometrówka dla celów PIT. Odpowiedź na to pytanie znajdziemy w art. 23 ust. 7 ustawy o PIT, zgodnie z którym, przedsiębiorca powinien w swojej ewidencji przebiegu pojazdów uwzględnić następujące informacje:

  • imię, nazwisko i adres osoby korzystającej z pojazdu,

  • numer rejestracyjny pojazdu,

  • numer kolejny wpisu,

  • pojemność silnika,

  • datę i cel wyjazdu,

  • opis trasy – od miejsca rozpoczęcia podróży do jej zakończenia,

  • stawkę za 1 kilometr przebiegu,

  • liczbę faktycznie przejechanych kilometrów,

  • kwotę wynikającą z przemnożenia stawki za 1 km przebiegu,

  • liczby faktycznie przejechanych kilometrów,

  • podpis i dane podatnika lub pracodawcy.

Zaliczenie poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego do kosztów dla celów PIT podlega ograniczeniu. Nie jest to stałe ograniczenie procentowe, a zależne jest od ilości pokonanych w celach firmowych kilometrów, jakie w danym miesiącu przedsiębiorca / pracownik przejechał swoim prywatnym samochodem.

Kilometrówka dla celów VAT.

Od 1 kwietnia 2014 r., przedsiębiorcy posiadający w firmie pojazdy samochodowe stanowiące ich środki trwałe, a chcący skorzystać z odliczenia 100% wartości VAT, muszą prowadzić ewidencję przebiegu. Odliczenie dotyczy zakupu samochodów oraz dodatkowych wydatków w postaci paliwa, części, naprawy itp. Prowadząc kilometrówkę, przedsiębiorcy mogą zatem liczyć na odliczenie całej wartości podatku VAT od wymienionych zakupów. Alternatywnie, przedsiębiorca może zrezygnować z prowadzenia kilometrówki i skorzystać z 50% odliczenia podatku VAT.

Zgodnie z art. 86a ust. 7 ustawy o VAT, kilometrówka dla celów VAT powinna zawierać następujące elementy:

  • datę rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji,

  • numer rejestracyjny pojazdu samochodowego,

  • stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji oraz na koniec każdego okresu rozliczeniowego,

  • liczba przejechanych kilometrów na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji oraz na koniec każdego okresu rozliczeniowego,

  • opis trasy (skąd-dokąd),

  • kolejny numer wpisu,

  • datę i cel wyjazdu,

  • imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem,

  • liczbę przejechanych kilometrów, potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem.

Ewidencja przebiegu (kilometrówka) dla celów VAT, jest bardziej szczegółowa, niż ta dla celów PIT. Jednocześnie w przypadku tej ewidencji, wartość wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów nie jest w żaden sposób ograniczona. Kiedy samochód stanowi środek trwały, to koszty te w całości mogą pomniejszyć podstawę opodatkowania.

Kilometrówka dla samochodu osobowego dla potrzeb podatku VAT będącego środkiem trwałym nie jest obowiązkowa, ale w przypadku jej braku powstaje wspomniane wcześniej ograniczenie. Podatnik zamiast odliczać 100% podatku VAT od zakupu paliwa i innych wydatków eksploatacyjnych, ma prawo do potrącenia wyłącznie połowy podatku od kosztów samochodowych.

Podsumowanie.

Jak wynika z powyższego, kilometrówka dla celów VAT zawiera wszystkie wymagane elementy kilometrówki dla celów PIT, będąc jednocześnie bardziej rozbudowaną. Oznacza to, iż podatnicy, którzy zamierzają prowadzić ewidencję przebiegu pojazdów dla samochodów prywatnych, jak i tych będących środkami trwałymi, mogą wszystkie rozliczenia dokonywać za pomocą jednej ewidencji, bez konieczności zakładania osobnych kilometrówek – ważne aby spełniała ona wymogi określone dla VAT.

Czytaj więcej

Odszkodowanie za uszkodzony pojazd a podatek.

Odszkodowanie za uszkodzony pojazd a podatek.

Często dość niespodziewanie dochodzi do zdarzeń związanych z uszkodzeniem samochodu firmowego. Wielu przedsiębiorców zastanawia się wówczas jak rozliczyć podatkowo odszkodowanie i naprawę powypadkową.

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze żródła przychodów lub w celu jego zabezpieczenia lub zachowania. Wyjątkiem są koszty wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Z brakiem przychodu podatkowego z tytułu odszkodowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy podatnik nie ma dobrowolnego ubezpieczenia (AC). W takim przypadku, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 50 ustawy o CIT, koszt naprawy powypadkowej nie stanowi kosztu podatkowego, ponieważ zgodne z art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

W przypadku, gdy podatnik posiada dobrowolne ubezpieczenie (AC), wypłata roszczenia jest przychodem podatkowym ale możliwe jest zaliczenie wydatków na remont pojazdu jako koszt podatkowy, w sytuacji jego udokumentowania fakturą.

Czytaj więcej

Zmiany w podatkach od 2019 roku

Zmiany w podatkach od 2019 roku

25 września 2018 roku, rząd przyjął cztery projekty zmian podatkowych. Zmiany dotyczą uproszczenia przepisów, ich uszczelnienia, uproszczeń dla przedsiębiorców oraz firm inwestujących w nieruchomości a w szczególności:

  • pensja małżonka będzie kosztem dla podatników PIT na takich samych zasadach jak pracowników,

  • exit tax będzie wprowadzony jednak w łagodniejszej formie. Podniesiony zostanie limit dla osób fizycznych do 4 mln a nie do 2 mln jak planowano. Co ważne, podatek ten będzie można odzyskać w przypadku przeniesienia swoich aktywów z powrotem do kraju w terminie 5 lat.

  • niższa stawka CIT w wysokości 9% dla podmiotów, których przychody nie przekroczyły 2 mln euro w danym roku.

  • złagodzono wymogi dotyczące raportowania fiskusowi schematów podatkowych.

  • małym podatnikiem będzie podmiot który osiąga przychody do 2 mln euro a nie jak dotychczas 1,2 mln euro.

  • skrócony zostanie do 5 lat (dotychczas bezterminowo), obowiązek przechowywania zatwierdzonego rocznego sprawozdania finansowego.

  • Wzory informacji i deklaracje podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego zostaną ujednolicone w całym kraju.

Wprowadzonych zmian jest znacznie więcej, ale powyżej zostały przedstawione najważniejsze.

Czytaj więcej

Podatek liniowy mimo etatu.

Podatek liniowy mimo etatu.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z dnia 18 września 2018 roku (sygn. akt II FSK 2416/16), jeżeli czynności wykonywane w ramach etatu i działalności gospodarczej pokrywają się tylko w części, to można zastosować rozliczenie przy uwzględnieniu stawki liniowej 19 proc.

Sąd w uzasadnieniu przywołał inne orzeczenie NSA z dnia 20 lipca 2010 roku (sygn. akt II FSK 516/09), w którym wskazano, że czynności „odpowiadające” należy interpretować jako tożsame. W wyroku z dnia 5 maja 2011 roku (sygn. akt II FSK 2163/09) NSA wskazał, że nie można uznać za takie same, czynności które pokrywają się tylko w części.

Czytaj więcej

Nie tylko podróż służbowa bez PIT.

Nie tylko podróż służbowa bez PIT.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Warszawie w wyroku z dnia 12 września 2018 roku (sygn. akt III SA/Wa 4072/17), członek rady nadzorczej nie musi płacić podatku za dojazd z miejsca zamieszkania na posiedzenie rady nadzorczej. W uzasadnieniu warszawski sąd przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 30 maja 2018 roku (sygn. akt II FSK 1446/16) w którym to NSA wskazał, iż nie można nadawać tego samego znaczenia podróży służbowej , co podróży odbywanej przez osobę niebędącą pracownikiem.

Sprawa dotyczyła członków rady nadzorczej, którzy musieli dojeżdżać na posiedzenia z miejsca zamieszkania. WSA w Warszawie wskazał, iż zwrot bezsprzecznie się należy, albowiem w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. B ustawy o PIT, ustawodawca posłużył się określeniem podróż bez przymiotnika służbowa, a więc sam zakres podróży jest szerszy. W ocenie sądu zwolnienia od PIT są dwa: jedno dla podróży służbowych pracowników, a drugie dla podróży osób niebędących pracownikami, które nie muszą być podróżami służbowymi.

Czytaj więcej

Rower w działalności gospodarczej.

Rower w działalności gospodarczej.

W związku z pojawiającymi się dość cyklicznie pytaniami naszych klientów, postanowiliśmy zaprezentować możliwości ujęcia wydatków na zakup roweru w kosztach działalności gospodarczej.

Wydatki, które nie mogą być kosztem podatkowym, zostały enumeratywnie wymienione w art. 23 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 200, dalej: ustawa o PIT) oraz w art. 16 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 2343, z późn. zm., dalej: ustawa o CIT).

W przywołanych przepisach, na próżno szukać wydatków poniesionych na zakup roweru. Oznacza to, że zasadniczo ustawodawca nie widzi przeciwwskazań aby podatnik taki zakup mógł zaliczyć do kosztów podatkowych, czego potwierdzeniem może być najnowsza interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0114-KDIP3-1.4011. 320.2018.2.KS1). Wszystko oczywiście… pod pewnymi warunkami.

Zgodnie z ogólną zasadą, która została wyraża w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT), kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione przez przedsiębiorcę w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem tych wymienionych w art. 23 (art. 16 ust. 1).

Obowiązek wykazania zasadności wydatku na zakup roweru

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 18 sierpnia 2004 r., (sygn. akt FSK 356/04), „z chwilą bowiem zakwestionowania zaliczenia przez organy podatkowe konkretnego wydatku, jako niebędącego kosztem uzyskania przychodów, na podatniku ciąży obowiązek wykazania, iż zamiar poniesionych wydatków był obiektywnie związany z osiągniętym lub nawet zamierzonym przychodem. (…) Skutki materialnoprawne w postaci potrącenia z przychodu wydatków poniesionych w celu jego osiągnięcia mogą nastąpić bowiem jedynie wtedy, gdy podatnik przedstawi lub wskaże źródła bądź środki dowodowe, które umożliwią organowi podatkowemu przeprowadzić dowód na okoliczność ich faktycznego poniesienia w celu osiągnięcia przychodu oraz związku pomiędzy poniesionym wydatkiem a osiągniętym lub zamierzonym przychodem.”

Dość często mamy do czynienia z sytuacją kiedy brak jest wątpliwości, że rower jest niezbędny w prowadzonej działalności. Jest to dość oczywiste w przypadku np. kurierów rowerowych czy dostawców żywności. Oczywiście inne zawody nie są w tej materii dyskryminowane, czego dowodem mogą być interpretacje wydane przez organa skarbowe

  • Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 6 marca 2008 r., nr ITPB1/415-802/08/MM, w której organ podatkowy przyznał rację wnioskodawcy będącemu lekarzem, iż kosztem uzyskania przychodów może być rower, który został zakupiony w celu dojazdów do czterech gabinetów lekarskich, w których lekarz ten świadczy usługi.
  • Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0114-KDIP3-1.4011. 320.2018.2.KS1) w sprawie informatyka dojeżdżającego do klientów i do pracy samochodem, który jednak zainwestował w rower, chcąc ograniczyć koszty związane z przejazdem autem.

Argumentacja zawarta w powyższych interpretacjach niewątpliwie może dotyczyć wielu innych przedsiębiorców.

 

Rower i samochód jednocześnie

Nie ma żadnych przeszkód prawnych, aby rower został ujęty w kosztach uzyskania przychodów w sytuacji, gdy przedsiębiorca wykorzystuje również w prowadzonej działalności gospodarczej samochód, bez względu na formę własności: własny, użyczony czy leasingowany. Każdy z tych środków transportu może być bowiem używany w innych okolicznościach.

Amortyzacja roweru

Rower to standardowy składnik majątku, więc jeśli jego wartość początkowa będzie wyższa niż 10 000 zł, a jednocześnie przewidywany okres jego używania będzie dłuższy niż rok, wówczas konieczne jest ujęcie roweru w ewidencji środków trwałych i jego amortyzowanie. Rower należy uznać za pozostały środek transportu, sklasyfikowany pod symbolem 79 w Klasyfikacji Środków Trwałych, przy którym roczna stawka amortyzacji wynosi 18%.

Jeżeli natomiast, podatnik spełnia warunki określone są w art. 22k ust. 7 ustawy o PIT (art. 16k ust. 7 ustawy o CIT), możliwe jest dokonanie jednorazowej amortyzacji. Powyzsze wynika również ze stanowiska organów skarbowych tj. interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 30 grudnia 2015 r., sygn. ITPB1/4511-1011/15/AK, jeżeli przedsiębiorca: „(…) będzie spełniał kryteria uznania za „małego podatnika”, a zakupiony rower zostanie zakwalifikowany do grupy 7 (podgrupa 79 rodzaj 790) Klasyfikacji Środków Trwałych, należy stwierdzić, że istnieje możliwość skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od zakupionego i wprowadzonego do ewidencji środków trwałych roweru, do wysokości limitu 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów, przy jednoczesnym zachowaniu warunków pomocy de minimis.”

VAT przy zakupie roweru

Rower jest środkiem transportu ale zdecydowanie nie jest pojazdem samochodowym. Ma to znaczenie w związku z możliwością odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze, jeśli tylko rower wykorzystywany jest do wykonywania czynności opodatkowanych. Takie stanowisko podzielają organy skarbowe. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 16 lipca 2014 r., sygn. IBPP2/443-377/14/KO, wyjaśnił, że „Skoro (…) ustawodawca, dla zdefiniowania, dla potrzeb podatku od towarów i usług, pojęcia pojazdu samochodowego, odwołał się do przepisów o ruchu drogowym, zatem uzasadnionym jest zdefiniowanie pojęcia rower przy wykorzystaniu przepisów o ruchu drogowym. I tak, zgodnie z art. 2 pkt 47 ustawy Prawo o ruchu drogowym rower to pojazd o szerokości nieprzekraczającej 0,9 m poruszany siłą mięśni osoby jadącej tym pojazdem; rower może być wyposażony w uruchamiany naciskiem na pedały pomocniczy napęd elektryczny zasilany prądem o napięciu nie wyższym niż 48 V o znamionowej mocy ciągłej nie większej niż 250 W, którego moc wyjściowa zmniejsza się stopniowo i spada do zera po przekroczeniu prędkości 25 km/h. Analiza wskazanych wyżej definicji prowadzi do wniosku, że rower nie jest pojazdem samochodowym, a tym samym nie mają do niego zastosowania uregulowania prawne art. 86a ustawy o VAT. Rozstrzygając zatem kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu roweru, należy mieć przede wszystkim na względzie przepisy przywołanego wcześniej art. 86 ustawy o VAT. Ponieważ jak wskazał Wnioskodawca jest on czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług zakupiony rower będzie wykorzystywany przez niego do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zatem na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, będzie mu przysługiwać prawo do odliczenia całej kwoty VAT wynikającej z faktury dokumentującej zakup roweru, oczywiście przy założeniu, że nie zaistnieją przesłanki ograniczające prawo do odliczenia podatku naliczonego przewidziane przepisem art. 88 ustawy o VAT.”

Czytaj więcej