Skip to main content Skip to search

Archiwum dla Księgowość

Brak ryczałtu mimo uznanej reklamacji…

Brak ryczałtu mimo uznanej reklamacji…

Jak wskazał w swoim wyroku z dnia 28 listopada 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) sygn. Akt II FSK 3382/16, przyjęcie reklamacji na towar sprzedany w poprzednim roku podatkowym nie daje automatycznie możliwości powrotu do preferencyjnej formy opodatkowania.

Przedmiotowa sprawa dotyczy ryczałtowca, który w 2014 roku przekroczył limit przychodu wynoszący wtedy 150 tys Euro. Przedsiębiorca tłumaczył się tym, że przyjął reklamację towaru i wystawił fakturę korygującą, co skutkowało zmniejszeniem przychodu za rok 2014 do pułapu poniżej 150 tys Euro. Przedsiębiorca przekonany był o tym, że skoro po 9 miesiącach zmniejszył się jego dochód za zeszły rok to nadal może korzystać z podatku zryczałtowanego. Odmiennego zdania byli Urząd Skarbowy i Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Obie instytucję argumentowały to tym, że przedsiębiorca ma czas do 20 stycznia na zmianę sposobu opodatkowania, a jeśli tego nie uczyni to pozostaje na podatku ogólnym na który przeszedł w momencie przekroczenia limitu przychodu. Tą argumentacje w swoim wyroku podtrzymał Naczelny Sąd Administracyjny.

Czytaj więcej

Wirtualne biuro nie oznacza miejsca siedziby.

Wirtualne biuro nie oznacza miejsca siedziby.

Jak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2018 roku sygn. Akt I FSK 1460-61/16, miejscem wykonywania usługi na rzecz spółki, która jest tylko zarejestrowana za granicą, ale prowadzi działalność w kraju, jest Polska.

 

Przedmiotowa sprawa dotyczyła spółki X, która zakupiła doładowania do telefonów. Zapłaciła 23% VAT a następnie podatek odliczyła. Spółka X zakupione doładowania sprzedała bez podatku innej firmie Y, zarejestrowanej na terytorium Brytyjskich Wysp Dziewiczych w wirtualnym biurze. W deklaracjach spółka X wykazywała sprzedaż jako świadczenie usług poza terytorium kraju, a co za tym idzie uważała, że jest to nieopodatkowana transakcji na terytorium Polski. Firma Z zakupione doładowania sprzedawała polskim konsumentom, na polskojęzycznych stronach internetowych.

Siedziba firmy a miejsce prowadzenia działalności

Po kontroli przeprowadzonej przez urząd skarbowy wskazano, iż w tym konkretnym przypadku nie ma prawa zastosowanie art. 28b ust. 1 ustawy VAT (mówiącej, że miejscem świadczenia usług firmy jest miejsce gdzie posiada ona swoją siedzibę). W przypadku firmy Z urząd skarbowy stwierdził, że stałym miejscem prowadzenia działalności jest Polska, a co za tym idzie Naczelnik US nakazał zapłatę 23% VAT od wartości dokonanej sprzedaży spółce X. Decyzję tą podtrzymał również dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi. Dyrektor izby swoją decyzję podpierał wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości UE z 16 października 2014 roku (w sprawie C-605/12) z którego wynika, że gdy wykorzystanie miejsca siedziby podatnika, jako czynnika decydującego o miejscu opodatkowania usługi nie daje racjonalnego wyniku lub powoduje konflikt pomiędzy przepisami podatkowymi państw członkowskich, można zastosować inne kryterium, takie jak stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Sprawa trafiła do sądu, ponieważ spółka X nie zgadzała się z tymi interpretacjami.

Miejsce świadczenia usług

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oraz Naczelny Sąd Administracyjny były tego samego zdania co fiskus i w swoich wyrokach orzekły na korzyść organów skarbowych. NSA w wyroku uzasadniał, że znaczącym elementem świadczącym o prowadzeniu działalności gospodarczej na terytorium Polski, mimo siedziby na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych był fakt, że stałym miejscem świadczenia usług była Polska. Doładowywania telefoniczne były nabywane i sprzedawane na terytorium Polski, płatności za usługę były realizowane za pośrednictwem krajowych kont bankowych i serwisów. Istotny był fakt, że doładowania mogły być wykorzystywane tylko na terytorium Polski. Sąd w wyroku uwzględnił zgodnie z preambułą dyrektywy Rady 2008/8/WE, że miejscem opodatkowania każdego świadczenia usług powinno być co do zasady miejsce rzeczywistej konsumpcji. W przypadku firmy Z było to terytorium Polski.

Czytaj więcej

Sukcesja czyli legalne przejęcie rodzinnej firmy…

Sukcesja czyli legalne przejęcie rodzinnej firmy…

Nowa ustawa obowiązująca od 25 listopada 2018 roku (Dz.U. Z 2018 r. poz. 1629) bardzo ułatwia tworzenie firm wielopokoleniowych. Zniknie problem dziedziczenia prawa do firmy po śmierci przedsiębiorcy. Najistotniejszym z elementów ustawy jest stworzenie instytucji zarządu sukcesyjnego. Ma być to osoba fizyczna, która poprowadzi biznes po zmarłym przedsiębiorcy do czasu uregulowania wszystkich formalności spadkowych. Taką funkcję może pełnić członek rodziny oraz osoba obca.

Zarząd sukcesyjny

Ustawa założyła dwa sposoby powołania zarządu sukcesyjnego. Pierwszy sposób jest najprostszy i zakłada, że przedsiębiorca za życia wyznacza taka osobę. Drugi sposób zakłada, że po śmierci przedsiębiorcy wyboru takiej osoby może dokonać:

  • małżonek, któremu przysługuję udział w spadku lub przedsiębiorstwie
  • spadkobierca ustawowy, który przyjął spadek
  • spadkobierca testamentowy, który przyjął spadek, albo zapisobiorca windykacyjny, który przyjął zapis windykacyjny, jeżeli zgodnie z ogłoszonym testamentem przysługuje mu dział w spadku.

Art. 12 ust.3 ustawy mówi jednak, że do powołania zarządcy wymagana jest zgoda spadkobierców posiadających większy niż 85 % udział w spadku. Funkcję zarządcy sukcesyjnego należy ujawnić w CeiDG i trwać może ona maksymalnie dwa lata od śmierci przedsiębiorcy, w wyjątkowych sytuacjach sąd może przedłużyć taką kadencję. W przypadku, gdy zarządca będzie próbował przekroczyć swoje uprawnienia bez zgody spadkobierców, sprawa rozstrzygana będzie przed sądem.

Kontynuowanie działalności

Ustawa rozwiązała ogromny problem, który trapił spadkobierców a mowa tu o możliwości korzystania z loga, nazwy firmy, licencji, koncesji zmarłego przedsiębiorcy. Dotychczasowo było to niemożliwe, a od momentu wejścia w życie ustawy zarządca może bez ograniczeń może nadal posługiwać się nimi.

Zwolnienie o podatku

Kolejnym udogodnieniem jakie wprowadza ustawa o zarządzie sukcesyjnym jest zwolnienie od podatku od nabycia w drodze dziedziczenia lub zapisu windykacyjnego własności przedsiębiorstwa osoby fizycznej lub udziału w nim, pod warunkiem:

  • zgłoszenia przez nabywcę nabycia własności przedsiębiorstwa właściwemu naczelnikowi US w terminie sześciu miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku.
  • Prowadzenia tego przedsiębiorstwa przez nabywce przez okres co najmniej dwóch lat od dnia nabycia.

Bardzo ważną informacją jest fakt, że wprowadzenie art. 4b do ustawy o podatku od spadków i darowizn nie oznacza uchylenia art. 4a.

Czytaj więcej

Kilometrówka 2019.

Kilometrówka 2019.

Założenia niedawno opublikowanej nowelizacji przepisów m.in. ustawy o PIT i CIT (Dz.U. Z 2018 r. poz. 2159) informują nas o tym, że od 2019 roku z prowadzenia kilometrówki zwolnieni będą osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, natomiast pracownicy nadal będą musieli ją prowadzić.

Właściciel firmy po nowemu

Dokładniej analizując nowelizację okazuję się jednak, że zwolnione z kilometrówki będą osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą lecz tylko wtedy, gdy użytkować będą swój własny samochód niewprowadzony do firmowej ewidencji środków trwałych. Przedsiębiorca w takim wypadku będzie mógł zaliczyć do kosztów 20 % wydatków związanych z używaniem takiego pojazdu.

Pracownicy jak dotychczas

Pracowników obowiązywać będzie nadal i bez zmian kilometrówka zgodna z art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawy o CIT oraz art. 23 ust. 1 pkt 36 ustawy o PIT. Przypomnijmy, że zwrot kosztów poniesionych prze z pracownika za użytkowanie prywatnego pojazdu zarówno w jazdach lokalnych jak i podróżach służbowych wyliczamy w następujący sposób:

Mnożymy liczbę przejechanych kilometrów (wynikającą z kilometrówki) przez stawkę za kilometr.

Obecnie stawki określone są w rozporządzeniu ministra infrastruktury z 25 marca 2002 roku,(Dz.U. Nr 27, poz. 271 ze zm.), i wynoszą:

  • 0,5214 zł w przypadku samochodów osobowych z silnikami o pojemności mniejszej niż 900 cm sześc.
  • 0,8358 zł w przypadku samochodów osobowych z silnikami o pojemności większej niż 900 cm sześc.

W przypadku jazdy lokalnej pracodawca może zwracać koszty pracownikowi w postaci kwoty zryczałtowanej przy jazdach lokalnych, jednak tylko dla wybranych grup zawodowych (nie dotyczy poczty Polskiej, lasów Państwowych i pomocy społecznej). Stawki jak na razie zostają bez zmian tak samo jak stanowisko fiskusa mówiące, że ryczałt i kilometrówka nie są zwolnione z PIT. Wielu ekspertów jest zgodnych co do jednego, że nowelizacja mogła objąć większą ilość punktów. Wyżej wymienione stawki mogłyby zostać zaktualizowane a także budząca wiele niejasności sprawa zwrotu kosztów autostrad i parkingów, które jak na razie nie stanowią kosztów związanych z użytkowaniem pojazdu.

Inne zmiany

Innymi istotnymi zmianami są limity odpisów amortyzacyjnych, opłat z tytułu leasingu, najmu i dzierżawy, oraz limit w zaliczaniu kosztów podatkowych. Wszystkie te limity wynosić będą 150 tyś zł.

Czytaj więcej

Przedawnione długi bez PIT!

Przedawnione długi bez PIT!

Według wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie z 14 listopada 2018 roku, (sygn. Akt III SA/Wa 55/18, III SA/Wa 56/18), Urząd Skarbowy nie powinien żądać podatku od osób, których zobowiązania się przedawniły.

Przedmiotowe sprawy tyczyły się małżeństwa, które nie było w stanie spłacić kredytu zaciągniętego w banku. Kiedy bank chciał odzyskać pieniądze, dłużnicy podnieśli zarzut przedawnienia i bank musiał go uznać a w konsekwencji odstąpić od dochodzenia roszczeń. Efektem było umorzenie przez sąd postępowania. Po zakończeniu postępowania, bank wystawił podatnikom informację PIT-8C. Małżeństwo zwróciło się do fiskusa o wyjaśnienie. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, podobnie jak do tej pory Sądy Administracyjne uznawał, że skutki finansowe przedawnienia zobowiązania z kredytu dla kredytobiorcy oraz kredytodawcy są takie same jak przy jego umorzeniu.

WSA w Warszawie w swoim przełomowym wyroku stwierdził jednak, że pomimo przedawnienia zobowiązanie nadal istnieje a dłużnik ma obowiązek jego wykonania z tą tylko różnicą, że wierzyciel nie może korzystać z ochrony instytucji państwowych i ma prawo dochodzić zwrotu długu poza sądem. Sąd uznał, że dłużnik nie uzyskuje żadnej korzyści majątkowej, ponieważ formalnie jest nadal zobowiązany do wykonania świadczenia.

Czytaj więcej

Renoma firmy a podatek (PCC).

Renoma firmy a podatek (PCC).

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z dnia 14 listopada 2018 roku (sygn. Akt II FSK 3252/16) orzekł przeciwnie do poprzednich wyroków w podobnej sprawie wydanych przez WSA w Poznaniu i NSA i wskazał, że wartość firmy nie jest prawem majątkowym w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. A ustawy o PCC. Wyjaśnił, że jest to ,,pewien stan faktyczny, uzewnętrzniony w momencie sprzedaży przedsiębiorstwa, nie stanowiący jakiegokolwiek prawa podmiotowego, a tym samym nie może być przedmiotem samodzielnego obrotu gospodarczego”.

Spór w powyższej sprawie toczył się o to czy goodwill (dobry wizerunek firmy) wchodzi do podstawy od czynności cywilnoprawnych (PCC). Chodziło o firmę, której cena sprzedaży była o połowę większa tylko dlatego, że dobra renoma na rynku windowała cenę sprzedaży. Przedsiębiorca argumentował, że renoma nie stanowi rzeczy ani prawa majątkowego i nie można jej sprzedać a co za tym idzie od jej wartości nie powinno płacić się PCC. Innego zdania byli Naczelnik US oraz dyrektor IS. Pomimo pozytywnego rozstrzygnięcia na rzecz podatnika, sąd w swojej mowie wskazał, że wkrótce kwestia ta może trafić pod uchwałę NSA, z uwagi na pojawiające się rozbieżności interpretacyjne w tym zakresie.

Czytaj więcej

Odliczenie VAT od ubioru biurowego? Tylko z widocznym logo firmy.

Odliczenie VAT od ubioru biurowego? Tylko z widocznym logo firmy.

Jak wynika z indywidualnej interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) z 31 października 2018 roku, nr 0112-KDIL4.4012.411.2018.4.JK, przedsiębiorca może odliczyć VAT od faktury na zakup ubrań służbowych, ale wyłącznie w przypadku umieszczenia w widocznym miejscu na ubraniach logo firmy.

Sprawa dotyczyła przedsiębiorcy, który w celu poprawy ogólnego wizerunku swojego salonu samochodowego, zakupił dla wszystkich pracowników jednakowe garnitury koszule i koszulki polo. Firma podkreślała, że sam fakt noszenia przez pracowników eleganckich jednolitych uniformów jest reklamą firmy, oddziaływającą na późniejszą sprzedaż. Ubrania przekazane zostały pracownikom bezpłatnie.

Dyrektor KIS uznał, iż przedsiębiorca nie musi płacić podatku od darowizny (ponieważ ubrania nie zostały przekazane na potrzeby osobiste pracowników) a podatek VAT z faktury zakupu może odliczyć tylko i wyłącznie w zakresie ubrań widocznie oznakowanych logiem firmy (w tym przypadku koszulek polo). Odliczenie podatku VAT od garniturów i koszul nieoznakowanych logiem firmy nie jest możliwe z uwagi na fakt, że mogą być one używane przez pracowników jako odzież osobista i nie wykorzystywana w celach firmowych.

Czytaj więcej

Karnet TIR jako potwierdzenie eksportu.

Karnet TIR jako potwierdzenie eksportu.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości UE (TSUE) w wyroku z 8 listopada 2018 roku (sygn. Akt C-495/17), brak celnej deklaracji wywozowej nie może spowodować odmowy firmie transportowej prawa do stawki 0 (zero) proc. VAT.

W przedmiotowej sprawie, która miała miejsce w kraju członkowskim UE, firma transportowa organizująca przewóz towarów do innych krajów posiadała karnet TIR. Fiskus zakwestionował rozliczenie z tytułu eksportu, argumentując to brakiem celnej deklaracji wywozowej. TSUE uznał, że fiskus podszedł do sprawy zbyt biurokratycznie. Najważniejszy jest fakt, że do transakcji doszło a dla korzystania z preferencji w VAT najważniejsze są przesłanki materialne a nie formalne.

TSUE swoje wnioski oparł na wcześniejszym swoim wyroku z 9 lutego 2017 roku (sygn. C-21/16) mówiący o tym, że pozbawienie prawa do preferencji w VAT może mieć miejsce w 2 przypadkach:

  • po pierwsze w momencie umyślnego uczestnictwa w oszustwie podatkowym,
  • po drugie, gdy po spełnieniu wszystkich warunków formalnych nie można udowodnić, że do transakcji fizycznie doszło.

TSUE stwierdził, że jeśli w aktach sprawy brak jest dowodów, aby któraś z wyżej wymienionych sytuacji miała miejsce, to nie można posądzać firm transportowej o brak dokonania transakcji. Potwierdzeniem dostarczenia towarów może być karnet TIR, poświadczony przez organy celne kraju dostawy.

Czytaj więcej

Refundacja kosztów użytkowania prywatnego samochodu (kilometrówka).

Refundacja kosztów użytkowania prywatnego samochodu (kilometrówka).

Kwestia zwrotu kosztów związanych z użytkowaniem przez pracownika pojazdu prywatnego do celów służbowych od kilka lat jest kością niezgody między organami skarbowymi a podatnikami a nawet między sądami w Polsce.

Stanowisko WSA.

Przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Warszawie trzykrotnie stwierdził w wyrokach z dnia 29 marca 2018 roku (sygn. Akt III SA/Wa 1393/17), 12 stycznia 2018 roku (sygn. Akt III SA/Wa 74/17), 11 grudnia 2017 roku (sygn. Akt III SA/Wa 3831/16), że pieniądze jakie otrzymują pracownicy od pracodawcy za używanie prywatnych samochodów w celach służbowych nie są dla pracownika przychodem.

Inny pogląd na ten stan rzeczy prezentują WSA z Gdańska i Poznania, które rację przyznają fiskusowi, stojąc na stanowisku, że taka refundacja stanowi przychód pracownika. Wyjaśnienie tego sporu ma dość istotne znaczenie dla podatników, albowiem dotychczasowa praktyka powodowała różne ich traktowanie w różnych częściach kraju. Spór interpretacyjny ma rozstrzygnąć dopiero Naczelny Sąd Administracyjny, ponieważ większość wyroków WSA jest nieprawomocnych.

Zwrot poniesionych kosztów przez pracownika w praktyce następuje na podstawie kilometrówki albo ryczałtu. Kilometrówka wyliczana jest na podstawie przebiegu i stawki za 1 km wynikający z rozporządzenia ministra infrastruktury z 25 marca 2002 roku (Dz.U. Z 2002 r. nr 27, poz. 271). Największą kontrowersje wzbudza tzw. kilometrówka, ponieważ sądy klasyfikują ją w dwojaki sposób. Niektóre jako refundację poniesionych kosztów (paliwo, olej silnikowy, zużycie auta) a inne jako przychód ze stosunku pracy.

Stanowisko Trybunału Konstytucyjnego.

W wyroku z 8 lipca 2014 roku Trybunał Konstytucyjny (sygn. Akt K 7/13) uznał za niemożliwe szczegółowe wyliczenie w ustawie wszystkich prawdopodobnych świadczeń pracowniczych, w związku z czym przyjął, że ustawodawca zasadnie posługuje się ogólnym pojęciem „innych nieodpłatnych świadczeń”. Niemniej jednak, zdaniem Trybunału, wymagane jest określenie zakresu tego pojęcia.. Wskutek przeprowadzonej analizy TK doszedł do wniosku, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które zostały spełnione za zgodą pracownika oraz zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. Co ważne, korzyść ta musi być wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich pracowników).

Mimo, iż stanowisko TK wydaje się oczywiste a wielu ekspertów popiera stanowisko WSA w Warszawie, to część sądów w Polsce w tym WSA w Gdańsku jest zdania, iż wyrok TK nie ma zastosowania w tego typu sprawach.

Ruletka interpretacyjna.

Według stanowiska WSA w Warszawie, analogiczną sytuacją do refundacji tzw. kilometrówki, jest opłacenie taksówki z prywatnych pieniędzy pracownika na cele służbowe i zwrot poniesionych w ten sposób kosztów na podstawie faktury albo paragonu. Inaczej traktowana może być jedynie sytuacja, w której pracownik otrzymuję od pracodawcy oprócz zwrotu kosztów dodatkowe pieniądze za używanie samochodu prywatnego. W takim przypadku pracownik czerpał by korzyść finansowa, a więc mowa była by o przychodzie.

Niestety dopóki Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie nie rozstrzygnie tego sporu, nadal będziemy świadkami podziału Polski w tej materii, a sprawy tego typu będą rozstrzygane na podstawie indywidualnych przemyśleń sędziego a nie według zgodności z prawem.

Czytaj więcej

Reklamacja bez paragonu lub faktury? Jak najbardziej!

Reklamacja bez paragonu lub faktury? Jak najbardziej!

Klient nie posiadający paragonu lub faktury zakupu, może w pełni skorzystać z prawa do reklamacji, jeżeli zakupiony towar jest niezgodny z umową lub utracił swoje walory przed upływem przewidzianego przepisami terminu.

Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 czerwca 2018 roku (sygn. akt VII AGa 868/18), zapis w regulaminie lub wymaganie, aby dowodem zakupu był wyłącznie faktura lub paragon, jest niedozwolony i w przypadku regulaminów stanowić będzie zapis niedozwolony (abuzywny). Zdaniem sądu, ustawodawca nie nałożył takiego obowiązku na konsumenta, co oznacza, że podobne postanowienia we wzorcach u

mowy kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy, a tym samym stanowi niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385[1] par. 1 kodeksu cywilnego.

Słusznie wskazał sąd w przywołanym orzeczeniu, że paragon lub faktura są dokumentami księgowymi, które potwierdzają fakt sprzedaży i przyjęcia określonej kwoty tytułem zapłaty. Dokumenty te są przede wszystkim dowodem służącym ustaleniu rzeczywistej kwoty transakcji na potrzeby prawa podatkowego.

Reasumując, żaden przepis prawa nie ogranicza prawa konsumenta do dochodzenia swoich praw przy pomocy innych środków o których mowa w przepisach kodeksu postępowania cywilnego. Takimi środkami może być np. zeznanie strony, przesłuchanie świadków, potwierdzenie przelewu bankowego, księgi rachunkowe przedsiębiorcy.

Czytaj więcej