Jak wskazał w interpretacji indywidualnej dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) z 13 maja 2020 r., (sygn. 0115-KDIT1.4011.169.2020.1.MK), wynagrodzenie nie jest objęte autorskimi kosztami uzyskania przychodu, jeśli w umowie o pracę zostało jedynie określone, ile czasu pracownik będzie poświęcać na opracowanie utworów.

Sprawa dotyczyła pracownika, który miał otrzymywać wynagrodzenie składające się z dwóch części: wynagrodzenia zasadniczego za pracę (nieobjętego prawem autorskim) oraz wynagrodzenia za wykonane projekty graficzne (objętego prawami autorskimi). Pracodawca zamierzał wykorzystywać efekty prac grafika do celów promocyjnych, reklamowych oraz marketingowych. W proponowanej umowie o pracę, pracodawca chciał wskazać, jaki czas (procentowo) pracownik będzie przeznaczał na wykonywanie projektów, a ile czasu będzie poświęcał na  obowiązki pracownicze. Wnioskodawca chciał uzyskać pewność, czy wynagrodzenie z tytułu realizacji projektów można uznać za działalność twórczą, o której mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, oraz czy w związku z przeniesieniem na pracodawcę przez pracownika praw autorskich do projektów, będzie możliwe zastosowanie 50-proc. kosztów uzyskania przychodów.

Dyrektor KIS w swojej interpretacji wyjaśnił, iż jest to niemożliwe, podkreślając, że bez znaczenia pozostaje fakt ile czasu pracownik poświęca na wykonanie projektów. Istotne jest natomiast to, czy utwór faktycznie powstał. W ocenie organu, aby skorzystać z 50% preferencji należy to udowodnić np. ewidencją wykonanych prac. Wynagrodzenie stanowiące honorarium nie może więc należeć się za czas pracy poświęcony na pracę twórczą, ale ma być zapłatą za utwór i za korzystanie przez pracodawcę z praw autorskich do tego utworu. Musi być więc wyznacznikiem rzeczywistej wartości utworu, czyli odzwierciedlać rynkową wartość przekazanych praw autorskich.