Skip to main content Skip to search

Archiwum dla Grudzień 2020

Zlecenia od spółki córki podlegają składkom ZUS

Funkcjonowanie w ramach grup kapitałowych nabiera w ostatnich latach w Polsce na popularności. Motywy tworzenia różnych konstrukcji kapitałowych i wzajemnych powiązań są zróżnicowane. Jedną z ważniejszych przyczyn są względy podatkowe. Dość często działanie spółek w grupie skutkuje rozpoczęciem współpracy między poszczególnymi członkami takiej grupy kapitałowej. Prędzej czy później, może to  spowodować problemy związane z oskładkowaniem umów, które w normalnych okolicznościach takim składkom nie podlegają. Może się bowiem zdarzyć, że w przypadku osób wykonujących umowy cywilnoprawne na rzecz różnych podmiotów w grupie, ZUS stwierdzi konieczność zastosowania art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Zawarcie umowy cywilnoprawnej z pracownikiem jednej ze spółek przez inną (inne) spółkę to dość powszechne rozwiązanie. Jeżeli osoba pozostająca w stosunku pracy zawiera umowę zlecenia z innym podmiotem, jej wynagrodzenie z tego tytułu nie podlega ubezpieczeniom społecznym, a jedynie ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Takie konstrukcje są jednak często podważane przez ZUS, w przypadku pracownika wykonującego umowę cywilnoprawną zawartą ze spółką
należącą do grupy kapitałowej, w skład której wchodzi jej pracodawca. a takiej podstawie ZUS dokona wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne u pracodawcy. Organ rentowy stoi na stanowisku, że taka osoba zatrudnionej na podstawie umowy cywilnoprawnej jest pracownikiem, tj. konstrukcję, o której mowa w art. 8 ust. 2a ustawy systemowej. Zgodnie z przywołaną konstrukcją, za pracownika uważa się również osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której
zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło. Podstawą uznania takiej osoby za pracownika jest zawarcie takiej umowy z pracodawcą, z którym pracownik pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy.

Orzecznictwie sądowym i doktryna konsekwentnie potwierdza, że zarówno pojęcie pracownika, jak i pracodawcy należy definiować zgodnie z odpowiednio art. 2 i art. 3 kodeksu pracy. Zgodnie z tym przepisem, pracodawcą zatem jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników. Wszelkie wątpliwości w przedmiotowej sprawie zostały rozstrzygnięte uchwałą Sądu Najwyższego z 16 czerwca 2016 r., (sygn. akt III UZP 6/16). Sąd jednoznacznie w swojej uchwale wskazał, że
spółka kapitałowa wchodząca w skład holdingowej struktury organizacyjnej spółek handlowych, a nie ta struktura (holding, grupa
kapitałowa), jest pracodawcą, o którym mowa w art. 8 ust. 2a ustawy systemowej. Oznacza to, że w razie uznania przez sąd, iż czynności
wykonywane przez osoby realizujące umowy cywilnoprawne zawarte ze spółką należącą do grupy kapitałowej, do której należy pracodawca, wykonywane były na rzecz pracodawcy, to wyłącznie spółka, na rzecz której ta praca była wykonywana – a nie grupa kapitałowa – poniesie konsekwencje składkowe na podstawie art. 8 ust. 2a.

Czytaj więcej

Faktura uproszczona wyklucza zbiorczą, ale są odstępstwa.

Jak wskazał w interpretacji indywidualnej dyrektor Krajowej Infolinii Skarbowej (KIS) z 20 listopada 2020 r., (sygn. 0112-KDIL3.4012.591.2020.2.MS), kto wydaje paragony z NIP nabywcy na kwotę nieprzekraczającą 450 zł, musi odmówić wystawienia faktury zbiorczej. W przeciwnym razie zapłaci VAT dwa razy.

Dyrektor KIS zauważył, że paragon z NIP nabywcy wystawiony na kwotę do 450 zł stanowi fakturę uproszczoną. Faktura taka jest traktowana na równi ze zwykłą fakturą. Oznacza to, że faktura zbiorcza nie może dokumentować sprzedaży, która została już zewidencjonowana w sposób fakturowy. Dyrektor KIS wskazał, że zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT każdy, kto wystawia fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązany do jego zapłaty. Oznacza to, że wystawienie faktury zbiorczej do faktur uproszczonych rodziłoby u sprzedawcy ryzyko zapłaty podwójnego VAT, bowiem wystawiłby on dwie faktury dokumentujące tę samą transakcję. Organ wyjaśnił, że faktury zbiorcze można wystawiać jedynie do paragonów fiskalnych dokumentujących sprzedaż powyżej 450 zł brutto (100 euro), zawierających numer NIP nabywcy. Bowiem tylko takie paragony fiskalne nie są fakturą.

W przedmiotowej sprawie dyrektor KIS dopuścił jednak inne rozwiązanie. Należy zwrócić uwagę na specyfikę działalności spółki występującej o interpretację. Spółka świadczy usługi przewozu i dokonuje sprzedaży na rzecz gminy, ale drukuje bilety dla poszczególnych uczniów. W tym wypadku wydruki z drukarki fiskalnej są równocześnie imiennymi biletami miesięcznymi. W związku z tym spółka ma możliwość wystawiania paragonów jako biletów miesięcznych, na uczniów bez NIP nabywcy (czyli gminy). Traktując paragon jako bilet miesięczny, spółka będzie mogła wystawić fakturę zbiorczą z NIP nabywcy do biletów miesięcznych wystawionych bez NIP. Nie będzie się to wiązać z koniecznością zapłaty podwójnego VAT.

Czytaj więcej

Nie każdy twórca skorzysta z 50% kosztu uzyskania przychodu.

Według Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, aby uzyskać podwyższony koszt uzyskania przychodu (KUP) nie wystarczy być twórcą utworu. W ocenie sądu konieczne jest, aby w umowie o pracę znalazł się zapis o przeniesieniu praw autorskich z pracownika na pracodawcę po realizacji dzieła. Bez przedmiotowego zapisu w umowie, nabycie prawa autorskiego do utworu ma charakter pierwotny tzn. pracodawca nabywa takie prawo w momencie powstania utworu i nie ma mowy o przeniesieniu własności po wykonaniu dzieła, tak więc w ww. sytuacji zastosowania nie będzie miał ar. 22 ust. 9 pkt. 3 ustawy o PIT.

Stanowisko to zostało przedstawione w wyroku WSA w Warszawie z 9 września 2020 r. (sygn. akt III SA/WA 2785/19) i jest potwierdzeniem wcześniejszego stanowiska dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (sygn. 0114-KDIP3-2.4011.426.2019.2.MZ). Sędzia w wyroku orzekł, iż 50% koszty uzyskania przychodu wynikają z rozporządzenia przez twórcę prawami autorskimi lub do korzystania z nich, natomiast jeśli takie prawo przysługuje pracodawcy z chwilą, kiedy powstał utwór, to twórca nie ma prawa do skorzystania z podwyższonego KUP. Wyrok nie jest prawomocny.

Czytaj więcej

Ryczałt przy dropshippingu

Jak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 czerwca 2020 r. ( 0112-KDIL2-2.4011.366.2020.2.KP), nie ma przeszkód aby dochody z działalności dropshipping opodatkowywać ryczałtem ewidencjonowanym.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”.

W ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przewidziane zostały  wyłączenia z tej formy opodatkowania, o czym stanowi art. 8 ust. 1 ww. ustawy. Zgodnie z nim, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub części przychody ze świadczenia usług wymienionych w załączniku Nr 2 do ustawy, tj. „Wykaz usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług”. W załączniku tym wymieniono usługi, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, podano jednocześnie oznaczenie tych usług według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Możliwość opłacania oraz wysokość stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zależy wyłącznie od faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej działalności usług. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: użyte w ustawie określenie „działalność usługowa” oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1293 i 1435 oraz z 2009 r. poz. 256 i 1753) wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1068 oraz z 2017 r. poz. 60), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3. Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, działalność usługowa w zakresie handlu to sprzedaż, w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, w tym również takich, które zostały przez sprzedawcę zapakowane lub rozważone do mniejszych opakowań albo rozlane do butelek, puszek lub mniejszych pojemników. W myśl art. 4 ust. 1 pkt 5 lit. a cytowanej ustawy, „towary handlowe to towary (wyroby) zakupione w celu dalszej odsprzedaży, w stanie nieprzetworzonym”.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca od września 2019 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w której jako formę opodatkowania wybrał ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Działalność Wnioskodawcy polega na sprzedaży internetowej wcześniej zakupionych towarów. Wnioskodawca sprzedaje towary na allegro oraz we własnym sklepie internetowym. Wnioskodawca planuje rozszerzyć działalność o model sprzedaży Dropshipping, ale jako sprzedaż we własnym imieniu i na własny rachunek. Sprzedaż ta będzie polegała na tym, że klient kupi od Wnioskodawcy przedmiot, wpłaci za niego pieniądze. Następnie Wnioskodawca kupi ten przedmiot w hurtowni, zrobi przelew za ten przedmiot dla hurtowni, a następnie poda adres klienta i hurtownia wyśle zakupiony przedmiot bezpośrednio do klienta. Działalność internetowa i oparta na modelu Dropshipping na własny rachunek będzie dotyczyła PKWiU, 47.00.65 jako „Sprzedaż detaliczna sprzętu sportowego”, 47.00.66 jako „Sprzedaż detaliczna sprzętu turystycznego” oraz 47.00.67 jako „Sprzedaż detaliczna gier i zabawek”.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że działalność gospodarcza Wnioskodawcy – internetowa i oparta na modelu Dropshipping, która będzie sklasyfikowana jak wyżej podał Wnioskodawca – spełnia definicję zawartą w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz nie została wymieniona w załączniku Nr 2 do ustawy. Tym samym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do kontynuowania opodatkowania osiąganych przychodów, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Oznacza to, iż sprzedając w modelu Dropshippingu, czyli sprzedaż we własnym imieniu i na własny rachunek, Wnioskodawca będzie mógł nadal korzystać z formy opodatkowania ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Czytaj więcej