Skip to main content Skip to search

Archiwum dla Maj 2020

Skan faktury wystarczający do odliczenia kosztów.

Jak wskazał w interpretacji indywidualnej dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) z 12 maja 2020 r., (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.103.
2018.11.BG), można obniżyć podstawę opodatkowania na podstawie cyfrowej kopii dokumentu, jeżeli oryginalna jego wersja została zniszczona.

Dyrektor KIS podkreślił, że w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym, na podstawie art. 180 par. 1 ordynacji podatkowej, dowem nabycia towarów lub usług może być wszystko, co przyczy się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Jak wskazał dyrektor KIS,  katalog takich dowodów jest otwarty, a więc wskazane wręcz jest wykazanie i przywołanie wszelkich dowodów, potwierdzających zaistnienie danego zdarzenia gospodarczego. W interpretacji możemy jednocześnie przeczytać, że jeżeli używane przez podatnika dowody księgowe będą właściwe do wprowadzenia kosztu do ksiąg rachunkowych, to będą też stosownym dokumentem do celów podatkowych. Dyrektor KIS zgodził się więc ze stanowiskiem wnioskodawcy i potwierdził, że podatnik może dokonać obniżenia podstawy opodatkowania o koszty ujęte w księgach rachunkowych (zaksięgowanych) na podstawie dowodów źródłowych, których oryginalne wersje zostały zniszczone, a pozostały jedynie ich kopie w formie cyfrowe.

Czytaj więcej

50% kosztu w umowie o dzieło tylko za rzeczywisty utwór.

Jak wskazał w interpretacji indywidualnej dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) z 13 maja 2020 r., (sygn. 0115-KDIT1.4011.169.2020.1.MK), wynagrodzenie nie jest objęte autorskimi kosztami uzyskania przychodu, jeśli w umowie o pracę zostało jedynie określone, ile czasu pracownik będzie poświęcać na opracowanie utworów.

Sprawa dotyczyła pracownika, który miał otrzymywać wynagrodzenie składające się z dwóch części: wynagrodzenia zasadniczego za pracę (nieobjętego prawem autorskim) oraz wynagrodzenia za wykonane projekty graficzne (objętego prawami autorskimi). Pracodawca zamierzał wykorzystywać efekty prac grafika do celów promocyjnych, reklamowych oraz marketingowych. W proponowanej umowie o pracę, pracodawca chciał wskazać, jaki czas (procentowo) pracownik będzie przeznaczał na wykonywanie projektów, a ile czasu będzie poświęcał na  obowiązki pracownicze. Wnioskodawca chciał uzyskać pewność, czy wynagrodzenie z tytułu realizacji projektów można uznać za działalność twórczą, o której mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, oraz czy w związku z przeniesieniem na pracodawcę przez pracownika praw autorskich do projektów, będzie możliwe zastosowanie 50-proc. kosztów uzyskania przychodów.

Dyrektor KIS w swojej interpretacji wyjaśnił, iż jest to niemożliwe, podkreślając, że bez znaczenia pozostaje fakt ile czasu pracownik poświęca na wykonanie projektów. Istotne jest natomiast to, czy utwór faktycznie powstał. W ocenie organu, aby skorzystać z 50% preferencji należy to udowodnić np. ewidencją wykonanych prac. Wynagrodzenie stanowiące honorarium nie może więc należeć się za czas pracy poświęcony na pracę twórczą, ale ma być zapłatą za utwór i za korzystanie przez pracodawcę z praw autorskich do tego utworu. Musi być więc wyznacznikiem rzeczywistej wartości utworu, czyli odzwierciedlać rynkową wartość przekazanych praw autorskich.

Czytaj więcej

IP BOX dla programisty, jeżeli płaci ZUS.

Zgodnie z interpretacją Ministerstwa Finansów (MF), podatnicy mogą skorzystać z 5-proc. stawki podatku, jeżeli odprowadzają składki na ubezpieczenia społeczne. Koszty te pozwalają bowiem obliczyć prawidło wskaźnik nexus, który jest niezbędny do określania kwoty dochodu objętej preferencyjną stawką. Obniżoną stawkę podatku dochodowego tzw. IP BOX, stosuje się do dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (czyli IP), takich jak autorskie prawo do programu komputerowego.

W celu uzyskania właściwej kwoty dochodu do opodatkowania, należy pomnożyć dochód z kwalifikowanego IP (np. programu lub patentu) osiągniętego w roku podatkowym przez wskaźnik nexus obliczony według wzoru podanego w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Przywołany wzór opiera się na czterech rodzajach kosztów poniesionych przez podatnika na:
■ prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP (a),
■ nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP, niestanowiących kwalifikowanego IP od podmiotu niepowiązanego (b),
■ nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP, niestanowiących kwalifikowanego prawa IP od podmiotu powiązanego,
■ nabycie przez podatnika kwalifikowanego IP.

Zgodnie z ust. 5 art. 30ca ustawy o PIT nie zalicza się do nich kosztów, które nie są bezpośrednio związane z wytworzeniem IP (np. wydatków związanych z pojazdami).

Możliwość obliczenia przez podatnika wskaźnika nexus i ewentualnego skorzystania z IP Box, wynika z interpretacji art. 30ca ust. 5. Jest to związane z tym, że w liczniku wzoru na ten wskaźnik dodaje się koszty a i b oraz mnoży przez 1,3, a w mianowniku sumuje się wszystkie koszty (a+b+c+d). Oznacza to, że jeżeli podatnik nie ponosi żadnych kosztów bezpośrednio związanych z IP, wskaźnika w ogóle nie będzie można obliczyć. Taka sytuacja może mieć właśnie miejsce w przypadku indywidualnych przedsiębiorców, którzy nie mogą ująć w kosztach swojej pracy. Zgodnie z wyjaśnieniami MF, nawet jeśli podatnik prowadzący jednoosobową działalność nie ponosi innych kosztów działalności badawczo-rozwojowej niż tylko koszty pracy własnej (wyłączone z kosztów uzyskania przychodów), to i tak musi regulować zobowiązania z tytułu ubezpieczeń społecznych. One natomiast mogą być wykazywane w literze a wzoru nexus. Zgodnie ze stanowiskiem MF,  kosztów we wskaźniku nexus bezpośrednio związanych z wytworzeniem IP nie można utożsamiać z kosztami bezpośrednimi i pośrednimi w rozumieniu ogólnych zasad określonych w art. 22 ust. 5–5c ustawy o PIT.

Czytaj więcej

Cesja roszczeń do ubezpieczenia z VAT ale bez PCC.

Jak wskazał w interpretacji indywidualnej dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) z dnia 13 maja 2020 roku (sygn. 0111-KDIB2-2.4014.21.2020.3.HS), Cesja roszczeń do ubezpieczenia jest świadczeniem opodatkowanym VAT, a więc w konsekwencji podlega wyłączeniu z podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC).

W przywołanej interpretacji, dyrektor podtrzymał stanowisko wyrażone w interpretacji z dnia 8 maja 2020 roku (sygn. 0111-KDIB3-1.4012.98.2020.4.WN). Dyrektor KIS wskazał w niej, iż nabycie wierzytelności jest świadczeniem usług, albowiem usługą jest przeniesienie ryzyka nieściągalności i niejako uwolnienie sprzedającego od wykonania czynności związanych z dochodzeniem roszczenia.

W ocenie organu bezsprzecznym jest, że cesja wierzytelności stanowi odpłatną usługę, a wynagrodzeniem jest różnica między ostateczną wartością zakupu wierzytelności a nominalną wartością roszczenia. Jeżeli więc wskazane działanie stanowi usługę opodatkowaną VAT, to na podstawie art. 2 pkt. 4 lit. a ustawy o PCC, cesja jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Czytaj więcej

Kasa fiskalna mimo braku rejestracji działalności.

W interpretacji indywidualnej dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) z dnia 22 kwietnia 2020 roku (sygn. 0112-KDIL3.4012,47.2020.3.LS możemy znaleźć potwierdzenie, że przedsiębiorca mimo braku rejestracji działalności gospodarczej, ma obowiązek ewidencjonowania sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej, jeżeli obrót przekroczy 20 tyś zł. Oznacza to, że kasa fiskalna jest wymagana, mimo braku rejestracji działalności.

Zgodnie z art. 5 prawa przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1292 ze zm.) osoby fizyczne, które prowadzą działalność w niewielkim zakresie i na małą skalę, nie mają obowiązku rejestracji działalności gospodarczej oraz opłacania składek ZUS. Dotyczy to osób, u których przychody nie przekraczają miesięcznie 50 proc. minimalnego wynagrodzenia. W 2020 r. miesięczny limit wynosi 1300 zł (minimalne wynagrodzenie wynosi 2600 zł). Osoby takie, uzyskane kwoty ujmują w przychodach z innych źródeł i płacą PIT według skali podatkowej.

Oczywiście przychody na takim poziomie pozwalają jednocześnie na zwolnienie z VAT (przysługuje ono podmiotom u których przychody są niższe niż 200 tys. zł w skali roku). Inną kwestią jest natomiast konieczność ewidencjonowania obrotów w kasie fiskalnej.

Jak wskazał w interpretacji dyrektor KIS, w przypadku przekroczenia 20 tyś. przychodów w danym roku przy sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, podatnik musi posiadać kasę fiskalną. Nie ma przy tym znaczenia fakt zarejestrowania działalności.

Czytaj więcej

Użytkowanie auta prywatnego w pracy a podatek.

Jak wskazał w swoim wyroku z dnia 16 października 2019 r. (sygn. akt II FSK 3531/17) Naczelny Sąd Administracyjny (NSA), zwrot przez pracodawcę faktycznych kosztów używania prywatnych samochodów do celów służbowych przez pracownika, nie stanowi podstawy do automatycznego potrącania zaliczek na PIT.

Prezentowany wyrok jest pierwszym, w którym Sąd kasacyjny zajął stanowisko w tego typu sprawie. Dotychczasowe stanowisko w sprawie miało swoje źródła w interpretacjach indywidualnych i wyrokach sądów administracyjnych I instancji. Większość rozstrzygnięć była jednak niekorzystna dla podatników. Oczywiście można było zaobserwować orzeczenia, które stwierdzały, że refundacja poniesionych przez pracownika wydatków za jazdy lokalne, określonych na podstawie tzw. kilometrówki, nie jest opodatkowany. Takie stanowisko organy skarbowe wyraziły tylko raz w indywidualnej interpretacji podatkowej z 14 grudnia 2015 r. (nr IPPB4/4511-3-95/15-2/JK3). Warszawski WSA natomiast przyjął korzystną wykładnię w trzech orzeczeniach: z 9 marca 2018 r. (sygn. akt III SA/Wa 1393/17), 12 stycznia 2018 r. (sygn. akt III SA/Wa 74/17) oraz 11 grudnia 2017 r. (sygn. akt III SA/Wa 3831/16).

W praktyce wygląda to tak, że firmy refundują swoim pracownikom koszty ponoszone z tytułu używania prywatnych aut, wypłacając ryczałt lub tzw. kilometrówkę. W obu przypadkach bierze się pod uwagę stawkę za kilometr wynikającą z rozporządzenia ministra infrastruktury z 25 marca 2002 r. (Dz.U. z 2002 r. nr 27, poz. 271).

Dotychczasowe stanowisko sądów i organów skarbowych opierało się na tezie, że podatku nie ma tylko wtedy, gdy pracownik wykorzystuje własne auto w podróży służbowej (zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT) albo należy do grupy podatników objętych zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o PIT. Problem jednak w tym, że jazdy lokalne nie spełniają przyjętej definicji podróży służbowych, ponieważ  pracownik przemieszcza się w granicach obszaru wskazanego w umowie o pracę jako miejsce jego zatrudnienia. Jednocześnie z prywatnych samochodów na potrzeby pracy korzystają nie tylko pracownicy poczty, lasów i opieki społecznej, których dotyczy zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o PIT.

Jak podkreśli NSA w wyroku, nie można uznawać za przychody pracownika zwracanych mu wydatków, które poniósł na rzecz pracodawcy, bo to nie należy do jego obowiązków. Sąd zwrócił również uwagę, że „o przychodzie można mówić tylko wtedy, gdy pracownik uzyskuje jakieś przysporzenie. Takim przysporzeniem może być np. ograniczenie kosztów pracownika z tytułu dojazdu do pracy”.

Czytaj więcej

JPK VAT od lipca bez faktur uproszczonych.

Jak wskazał w interpretacji indywidualnej z dnia 12 maja 2020 roku (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.257.2020.1.ISK) dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS), od 1 lipca 2020 roku nie będzie konieczności ujmowania w jednolitym pliku kontrolnym (JPK) paragonów z NIP nabywcy tzw. faktur uproszczonych.

Wcześniej Ministerstwo Finansów opublikowało komunikat, że już od 1 kwietnia obowiązują nowe przepisy dotyczące szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i ewidencji VAT. Komunikat był następstwem rozporządzenia ministra finansów z dnia 1 kwietnia 2020 roku, zmieniające wcześniejsze rozporządzenie określające szczegółowy zakres danych, które powinny być ujęte w ewidencji VAT i JPK. Data obowiązywania przywołanego rozporządzenia zostało jednak odroczone specjalną ustawą związaną z COVID-19.

Czytaj więcej

Centralna baza faktur w 2021 roku.

Jak informuje Ministerstwo Finansów (MF), trwają prace nad uruchomieniem w 2021 roku platformy służącej do wymiany faktur między przedsiębiorcami. Jak wyjaśnia ministerstwo, przedsiębiorca po wystawieniu faktury w swoim systemie finansowo-księgowym, przekaże fakturę na platformę MF. Następnie kupujący będzie mógł pobrać z bazy danych MF elektroniczną wersję tego dokumentu.

W początkowej fazie tzw. e-faktury mają być dobrowolne, ale są wprowadzane z założeniem obowiązku stosowania. W proponowanych przez MF rozwiązaniach, podatnicy będą mieli dostęp do wszystkich wersji elektronicznych swoich faktur (sprzedaży, zakupu) za pośrednictwem platformy. Docelowo każdy podatnik ma mieć swoje osobiste konto do celów podatkowych.

Co ważne, dostęp do platformy MF ma być możliwy z każdego urządzenia (telefonu, tabletu, komputera itp.). Za pośrednictwem platformy, podatnik ma mieć możliwość załatwienia online wszystkich spraw związanych z podatkami oraz ma mieć dostęp do kompletu informacji, którymi na jego temat dysponuje US.

Wprowadzenie e-faktur spowoduje uproszczenie czynności sprawdzających i kontrolnych realizowanych przez organy skarbowe. Brak będzie również konieczności wysyłania pliku JPK na żądanie US, ponieważ fiskus będzie miał do nich dostęp w swojej bazie.

Podobne rozwiązanie zostało już wdrożone we Włoszech.

Czytaj więcej

Numer rejestracyjny samochodu na fakturze.

Obowiązujące przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie wymagają, aby na fakturze za paliwo musiał widnieć numer rejestracyjny samochodu. Jest to dość korzystny dla podatników zapis, biorąc pod uwagę związany z tym mniejszy formalizm. Brak numeru rejestracyjnego rodzi jednak obowiązek do opisywania przez przedsiębiorców takich faktur, celem udowodnienia, że zakup usługi/towaru ma związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Jak wynika z treści art. 86a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu samochodu lub towarów i usług związanych z tym samochodem odpowiednio w wysokości 50% lub 100% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, faktura powinna zawierać m.in.:

  • datę wystawienia;
  • kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  • imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  • numer, za którego pomocą podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
  • numer, za którego pomocą nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
  • datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
  • nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  • miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  • cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  • kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  • wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  • stawkę podatku.

Jak można zauważyć, w przywołanym powyżej przepisie brak jest wskazania, że faktura powinna zawierać numer rejestracyjny pojazdu. Faktura potwierdza, że dane zdarzenie gospodarcze miało miejsce, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jeżeli faktura będzie zawierała braki merytoryczne, to mogą one mieć wpływ na zmianę w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, co w konsekwencji może doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku. Powyższe oznacza, że o tym czy faktura VAT jest prawidłowa czy też nie, powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokument ten potwierdza rzeczywistą transakcję gospodarczą. Z punktu widzenia poprawności faktury i prawa do odliczenia podatku naliczonego, sprawą drugorzędną są  elementy formalne faktury, tym bardziej w sytuacji, w której przepis prawa w ogóle nie obliguje do ich zamieszczania na tym dokumencie (np. numer rejestracyjny).

Potwierdzeniem przedstawionych stwierdzeń jest analiza interpretacji indywidualnej z dnia 22 kwietnia 2015 r., nr ILPP5/4512-1-30/15-4/PG, w której możemy przeczytać, że na fakturze nie koniecznie musi być umieszczony numer rejestracyjny samochodu. Nie ma to żadnego znaczenia dla obliczania podatku. W tym wypadku bardziej liczą się braki merytoryczne, które są istotne przy prawidłowym określaniu jego wysokości.

Brak obowiązku zmieszczenia na fakturze numeru rejestracyjnego samochodu przez sprzedawcę nie oznacza jednak, że nie można tego uczynić na prośbę kupującego.

Czytaj więcej

Zaległy ZUS do zapłaty, nawet po śmierci.

Jak wskazał Sąd Najwyższy (SN) w wyroku z dnia 16 stycznia 2020 roku (sygn. akt II UK 190/18), pomimo rozdzielności majątkowej, wdowa po przyjęciu spadku po zmarłym mężu, odpowiada za długi składkowe zmarłego męża.

Zdaniem SN w przedmiotowej sprawie, odpowiedzialność wdowy nie odnosiła się do tej części majątku, która w następstwie zniesienia współwłasności majątkowej stała się jej majątkiem odrębnym, lecz odnosiła się do majątku spadkowego. Przejście zobowiązania na wdowę wynikło wyłącznie z dziedziczenia, potwierdzonym postanowieniem sądu. Zdaniem sądu, odpowiedzialność za długi składkowe obciąża majątek spadkowy.

Czytaj więcej