Skip to main content Skip to search

Archiwum dla Wrzesień 2018

Podatek liniowy mimo etatu.

Podatek liniowy mimo etatu.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z dnia 18 września 2018 roku (sygn. akt II FSK 2416/16), jeżeli czynności wykonywane w ramach etatu i działalności gospodarczej pokrywają się tylko w części, to można zastosować rozliczenie przy uwzględnieniu stawki liniowej 19 proc.

Sąd w uzasadnieniu przywołał inne orzeczenie NSA z dnia 20 lipca 2010 roku (sygn. akt II FSK 516/09), w którym wskazano, że czynności „odpowiadające” należy interpretować jako tożsame. W wyroku z dnia 5 maja 2011 roku (sygn. akt II FSK 2163/09) NSA wskazał, że nie można uznać za takie same, czynności które pokrywają się tylko w części.

Czytaj więcej

Weksel nie wystarczającą podstawą do wyroku nakazowego.

Weksel nie wystarczającą podstawą do wyroku nakazowego.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości UE (TSUE) w swoim wyroku (sygn. akt C 176/17), odzyskiwanie długów z pomocą nakazu zapłaty opartego na wekslu, jest niezgodne z unijnymi przepisami.

Wyrok jest dość precedensowy jak na polskie warunki, albowiem będzie wymagał zmiany regulacji kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z obecnymi przepisami, sąd rozpatrując pozew w postępowaniu nakazowym, nie jest zobligowany do sprawdzenia czy ewentualne źródło sporu (np. umowa pożyczki), nie zawierała nieuczciwych postanowień.

W ocenie TSUE, taka regulacja narzuca prawo konsumenckie, albowiem ze względu na urzędowe restrykcje jest duże ryzyko, że pozwany nie wniesie zarzutów.

Czytaj więcej

Nie tylko podróż służbowa bez PIT.

Nie tylko podróż służbowa bez PIT.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Warszawie w wyroku z dnia 12 września 2018 roku (sygn. akt III SA/Wa 4072/17), członek rady nadzorczej nie musi płacić podatku za dojazd z miejsca zamieszkania na posiedzenie rady nadzorczej. W uzasadnieniu warszawski sąd przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 30 maja 2018 roku (sygn. akt II FSK 1446/16) w którym to NSA wskazał, iż nie można nadawać tego samego znaczenia podróży służbowej , co podróży odbywanej przez osobę niebędącą pracownikiem.

Sprawa dotyczyła członków rady nadzorczej, którzy musieli dojeżdżać na posiedzenia z miejsca zamieszkania. WSA w Warszawie wskazał, iż zwrot bezsprzecznie się należy, albowiem w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. B ustawy o PIT, ustawodawca posłużył się określeniem podróż bez przymiotnika służbowa, a więc sam zakres podróży jest szerszy. W ocenie sądu zwolnienia od PIT są dwa: jedno dla podróży służbowych pracowników, a drugie dla podróży osób niebędących pracownikami, które nie muszą być podróżami służbowymi.

Czytaj więcej

Rower w działalności gospodarczej.

Rower w działalności gospodarczej.

W związku z pojawiającymi się dość cyklicznie pytaniami naszych klientów, postanowiliśmy zaprezentować możliwości ujęcia wydatków na zakup roweru w kosztach działalności gospodarczej.

Wydatki, które nie mogą być kosztem podatkowym, zostały enumeratywnie wymienione w art. 23 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 200, dalej: ustawa o PIT) oraz w art. 16 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 2343, z późn. zm., dalej: ustawa o CIT).

W przywołanych przepisach, na próżno szukać wydatków poniesionych na zakup roweru. Oznacza to, że zasadniczo ustawodawca nie widzi przeciwwskazań aby podatnik taki zakup mógł zaliczyć do kosztów podatkowych, czego potwierdzeniem może być najnowsza interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0114-KDIP3-1.4011. 320.2018.2.KS1). Wszystko oczywiście… pod pewnymi warunkami.

Zgodnie z ogólną zasadą, która została wyraża w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT), kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione przez przedsiębiorcę w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem tych wymienionych w art. 23 (art. 16 ust. 1).

Obowiązek wykazania zasadności wydatku na zakup roweru

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 18 sierpnia 2004 r., (sygn. akt FSK 356/04), „z chwilą bowiem zakwestionowania zaliczenia przez organy podatkowe konkretnego wydatku, jako niebędącego kosztem uzyskania przychodów, na podatniku ciąży obowiązek wykazania, iż zamiar poniesionych wydatków był obiektywnie związany z osiągniętym lub nawet zamierzonym przychodem. (…) Skutki materialnoprawne w postaci potrącenia z przychodu wydatków poniesionych w celu jego osiągnięcia mogą nastąpić bowiem jedynie wtedy, gdy podatnik przedstawi lub wskaże źródła bądź środki dowodowe, które umożliwią organowi podatkowemu przeprowadzić dowód na okoliczność ich faktycznego poniesienia w celu osiągnięcia przychodu oraz związku pomiędzy poniesionym wydatkiem a osiągniętym lub zamierzonym przychodem.”

Dość często mamy do czynienia z sytuacją kiedy brak jest wątpliwości, że rower jest niezbędny w prowadzonej działalności. Jest to dość oczywiste w przypadku np. kurierów rowerowych czy dostawców żywności. Oczywiście inne zawody nie są w tej materii dyskryminowane, czego dowodem mogą być interpretacje wydane przez organa skarbowe

  • Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 6 marca 2008 r., nr ITPB1/415-802/08/MM, w której organ podatkowy przyznał rację wnioskodawcy będącemu lekarzem, iż kosztem uzyskania przychodów może być rower, który został zakupiony w celu dojazdów do czterech gabinetów lekarskich, w których lekarz ten świadczy usługi.
  • Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0114-KDIP3-1.4011. 320.2018.2.KS1) w sprawie informatyka dojeżdżającego do klientów i do pracy samochodem, który jednak zainwestował w rower, chcąc ograniczyć koszty związane z przejazdem autem.

Argumentacja zawarta w powyższych interpretacjach niewątpliwie może dotyczyć wielu innych przedsiębiorców.

 

Rower i samochód jednocześnie

Nie ma żadnych przeszkód prawnych, aby rower został ujęty w kosztach uzyskania przychodów w sytuacji, gdy przedsiębiorca wykorzystuje również w prowadzonej działalności gospodarczej samochód, bez względu na formę własności: własny, użyczony czy leasingowany. Każdy z tych środków transportu może być bowiem używany w innych okolicznościach.

Amortyzacja roweru

Rower to standardowy składnik majątku, więc jeśli jego wartość początkowa będzie wyższa niż 10 000 zł, a jednocześnie przewidywany okres jego używania będzie dłuższy niż rok, wówczas konieczne jest ujęcie roweru w ewidencji środków trwałych i jego amortyzowanie. Rower należy uznać za pozostały środek transportu, sklasyfikowany pod symbolem 79 w Klasyfikacji Środków Trwałych, przy którym roczna stawka amortyzacji wynosi 18%.

Jeżeli natomiast, podatnik spełnia warunki określone są w art. 22k ust. 7 ustawy o PIT (art. 16k ust. 7 ustawy o CIT), możliwe jest dokonanie jednorazowej amortyzacji. Powyzsze wynika również ze stanowiska organów skarbowych tj. interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 30 grudnia 2015 r., sygn. ITPB1/4511-1011/15/AK, jeżeli przedsiębiorca: „(…) będzie spełniał kryteria uznania za „małego podatnika”, a zakupiony rower zostanie zakwalifikowany do grupy 7 (podgrupa 79 rodzaj 790) Klasyfikacji Środków Trwałych, należy stwierdzić, że istnieje możliwość skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od zakupionego i wprowadzonego do ewidencji środków trwałych roweru, do wysokości limitu 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów, przy jednoczesnym zachowaniu warunków pomocy de minimis.”

VAT przy zakupie roweru

Rower jest środkiem transportu ale zdecydowanie nie jest pojazdem samochodowym. Ma to znaczenie w związku z możliwością odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze, jeśli tylko rower wykorzystywany jest do wykonywania czynności opodatkowanych. Takie stanowisko podzielają organy skarbowe. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 16 lipca 2014 r., sygn. IBPP2/443-377/14/KO, wyjaśnił, że „Skoro (…) ustawodawca, dla zdefiniowania, dla potrzeb podatku od towarów i usług, pojęcia pojazdu samochodowego, odwołał się do przepisów o ruchu drogowym, zatem uzasadnionym jest zdefiniowanie pojęcia rower przy wykorzystaniu przepisów o ruchu drogowym. I tak, zgodnie z art. 2 pkt 47 ustawy Prawo o ruchu drogowym rower to pojazd o szerokości nieprzekraczającej 0,9 m poruszany siłą mięśni osoby jadącej tym pojazdem; rower może być wyposażony w uruchamiany naciskiem na pedały pomocniczy napęd elektryczny zasilany prądem o napięciu nie wyższym niż 48 V o znamionowej mocy ciągłej nie większej niż 250 W, którego moc wyjściowa zmniejsza się stopniowo i spada do zera po przekroczeniu prędkości 25 km/h. Analiza wskazanych wyżej definicji prowadzi do wniosku, że rower nie jest pojazdem samochodowym, a tym samym nie mają do niego zastosowania uregulowania prawne art. 86a ustawy o VAT. Rozstrzygając zatem kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu roweru, należy mieć przede wszystkim na względzie przepisy przywołanego wcześniej art. 86 ustawy o VAT. Ponieważ jak wskazał Wnioskodawca jest on czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług zakupiony rower będzie wykorzystywany przez niego do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zatem na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, będzie mu przysługiwać prawo do odliczenia całej kwoty VAT wynikającej z faktury dokumentującej zakup roweru, oczywiście przy założeniu, że nie zaistnieją przesłanki ograniczające prawo do odliczenia podatku naliczonego przewidziane przepisem art. 88 ustawy o VAT.”

Czytaj więcej

Po wykreśleniu z rejestru VAT można odzyskać… VAT.

Po wykreśleniu z rejestru VAT można odzyskać… VAT.

Wykreślenie z rejestr VAT nie oznacza utraty prawa do odliczenia tego podatku. Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości UE (TSUE) w wyroku z dnia 12 września 2018 roku (sygn. akt C-69/17), przedsiębiorca który na pewien okres stracił status podatnika VAT (został wykreślony z rejestru VAT), może odliczyć podatek naliczony za ten okres, jeśli złoży zaległe deklaracje i zapłacą podatek należny za ten okres.

W opinii TSUE, moment złożenia deklaracji VAT bądź wystawienia faktury, „niekoniecznie ma wpływ na wymogi materialne dające prawo do odliczenia”. Trybunał uznał więc, że w chwili spełnienia wymogów związanych ze złożeniem zaległych deklaracji i zapłatą podatku, wykluczone zostaje ewentualne oszustwo podatkowe a więc podatnik ma prawo do odliczenia podatku.

Wskazany wyrok stanowi potwierdzenie przyjętej linii orzeczniczej w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT, mimo wykreślenia z rejestru: m.in. wyrok z 26 lipca 2016 roku (sygn. akt C-332/15), wyrok z 19 października 2017 roku (sygn. akt C-101/16), wyrok z 7 marca 2018 roku (sygn. akt C159/17), wyrok z 26 kwietnia 2018 roku (sygn. akt C-81/17).

Czytaj więcej

Firmanctwo w małżeństwie? Niekoniecznie.

Firmanctwo w małżeństwie? Niekoniecznie.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z dnia 5 września 2018 roku (sygn. akt II FSK 2424/16) w sytuacji, gdy ktoś pomaga prowadzić lub zarządzać czyjąś firmą nie oznacza, że mamy do czynienia z firmanctwem.

Sprawa dotyczyła firmy budowlanej rozliczającej się w formie ryczałtu ewidencjonowanego. Organy skarbowe zakwestionowały rzeczywistość świadczenia usług budowlanych przez podatniczkę i wskazały, że faktyczna działalność była świadczona przez małżonka podatniczki, który nie miał prawa do rozliczeń na podstawie ryczałtu. Jednym z argumentów fiskusa w tym sporze był m.in. brak doświadczenia i wykształcenia budowlanego. NSA uznał ten argument za absurdalny, albowiem brak wykształcenia budowlanego nie oznacza jeszcze niemożliwości prowadzenia firmy budowlanej z pomocą męża.

Czytaj więcej

9 proc. CIT z pułapkami?!

9 proc. CIT z pułapkami?!

Propozycja Ministerstwa Finansów zakłada obniżenie preferencyjnej stawki CIT z 15 proc. do 9 proc. Dotyczy to podatników u których wartość sprzedaży brutto (czyli z VAT), nie przekroczy poziomy 1,2 mln euro. Co ważne, zmiany dotyczące 9 proc. stawki podatku, mają mieć zastosowanie do rozliczeń za 2018 rok.

Pierwsza niepewność pojawia się w sytuacji, gdy spółka przekroczy ustalony próg 1,2 mln euro. Do tej pory bowiem, stosowanie stawki 15 proc. zależało od przychodów roku poprzedniego a nie bieżącego. Natomiast projekt zakłada, że jeśli przychody podatnika przekroczą 1,2 mln euro, to będzie on automatycznie objęty w trakcie roku stawką 19 proc., tracąc preferencję podatkową.

Drugie zagrożenie to wskaźnik dochodowości. Zgodnie z nowelizacją, podatnik będzie mógł płacić 9 proc. CIT pod warunkiem, że udział jego dochodów w przychodach w poprzednim roku nie przekroczy 33 proc. Oznacza to wyłączenie z preferencji podatkowej podatników o wysokiej rentowności.

Stawka 9 proc. nie będzie też miała zastosowania do dochodów kapitałowych pieniężnych. W dotychczasowej ustawie nie było takiego ograniczenia.

Czytaj więcej

Pojedyncze dostawy części samochodowych też na fakturze zbiorczej.

Pojedyncze dostawy części samochodowych? Również na fakturze zbiorczej.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w swoim wyroku z dnia 11 września 2018 roku (sygn. akt I FSK 1765/16), możliwość wyodrębnienia pojedynczych dostaw nie oznacza braku ciągłości sprzedaży.

Spór dotyczył producenta części samochodowych, dostarczającego w sposób ciągły części do magazynu konsygnacyjnego, gdzie kontrahent będzie mógł pobierać produkty, potwierdzając pobrania dokumentami WZ.

Sąd orzekł, że nie ma przeszkód do tego, aby podatnik rozliczał VAT w ustalonych z kontrahentem okresie rozliczeniowym. Podstawą orzeczenia był art 64 ust 2 dyrektywy o VAT. W świetle tego przepisu, wykonywanie dostaw w sposób ciągły, przez dłuższy niż miesiąc kalendarzowy okres, może polegać także na ich cyklicznym wykonywaniu, a nie tylko w taki sposób, że nie da się wyodrębnić poszczególnych czynności.

Podobne stanowisko w przedmiotowej sprawie NSA zajmował już wcześniej m.in. w wyrokach: z dnia 11 kwietnia 2017 roku (sygn. akt I FSK 1104/15), z dnia 12 czerwca 2018 roku (sygn. akt I FSK 1333/16), z dnia 2 lutego 2018 roku (sygn. akt I FSK 1906/15)

Czytaj więcej

Zawieszenie działalności gospodarczej pozwala nadal odliczać VAT.

Zawieszenie działalności gospodarczej pozwala nadal odliczać VAT.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z dnia 31 sierpnia 2018 roku (sygn. akt I FSK 1370/16) podmiot, który zamiast prowadzić działalność gospodarczą, walczył z fiskusem i ponosił koszty obsługi prawnej, nie stracił prawa do odliczenia podatku wliczonego do honorariów.

Sąd uzasadniał, że koszty obsługi prawnej należą do kosztów ogólnych i podatnik ma prawo obniżyć podatek należny o naliczony. Sąd powołał się jednocześnie na wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE (sygn. akt C-98/98) który stanowił, że podatnik za pomocą obiektywnego dowodu może wykazać ogólność poniesionych kosztów.

Czytaj więcej